گفتگوی بسیار غم انگیز زنده یاد استاد بابک بیات موسیقی دان برجسته ایران در مورد مرگ فرزند شان مانی به سبب بیماری تالاسمی ماژور.
بیاد می آورم یکی از نخستین پیوند مغز استخوان موفق در این بیماری در آلمان در بیش از ۳۰ سال پیش را بر روی یکی از بیمارانم که اتفاقا ایرانی بود و در دانشگاه هایدلبرگ آلمان صورت گرفت. سالها که مراقبت این بیمار را به عهده داشتم هر بار با چهره خوشحال مادر و پدر کودک و بازیافت تندرستی کامل او شاد میشدم و آن نیز بزرگترین هدیه ام بود.
امروز که این گفتگوی سال‌های دور زنده یاد استاد بابک بیات را دیدم در کنار غم اما شیرینی نجات غالب این کودکان که حال علاوه بر پیوند سلول های بنیادی، ژن درمانی نیز بدان اضافه شده است را بیشتر در وجودم احساس میکنم .
همراه با نمونه های بسیاری دیگر در بیماران پیچیده و سخت درمانم بیشتر درک میکنم که سعادت بشر در دانش و خرد و مهربانی نهفته است .
همچنین وظیفه میدانم تا از استاد دکتر اردشیر قوام زاده، پدر پیوند مغز استخوان و سلول های بنیادی ایران و شاگردان دانشمندشان یاد کنم و سپاسگزاری و قدردانی خود را تقدیم شان نمایم.
علیرضا رنجبر
۹ مارچ ۲۰۲۴ میلادی
بن، آلمان
Post #363
661