🟣دکتر مقدم در پنل «وضعیت نظام دارویی در دوران پساجنگ»:

🔹افزایش قیمت داروها حاصل مجموعه‌ای از اتفاقات پیاپی در یک سال گذشته است. بسیاری از داروها به‌دلیل محدودیت منابع ارزی از تالار ۱ به تالار ۲ منتقل شدند که این موضوع، نیاز صنعت داروسازی به نقدینگی را به‌طور چشمگیری افزایش داد. از سوی دیگر، تأخیر سازمان‌های بیمه‌گر در پرداخت مطالبات، موجب شد نقدینگی مورد نیاز شرکت‌ها به چرخه تولید بازنگردد. در چنین شرایطی، استفاده از تسهیلات تنها راهکار موجود بود، اما در بسیاری از موارد امکان بهره‌مندی از این تسهیلات نیز فراهم نشد.

🔹تخصیص نیافتن ارز به داروهای وارداتی و افزایش ناگهانی نرخ ارز، زیان قابل‌توجهی را به شرکت‌های واردکننده دارو تحمیل کرد. تخصیص نیافتن ارز و محدود بودن کردیت و اعتبار شرکت‌های واردکننده، موجب کاهش موجودی و ذخایر دارویی کشور شد.

🔹سازمان غذا و دارو به‌منظور کمک به شرکت‌ها و افزایش نقدینگی آن‌ها، بخشی از ذخایر استراتژیک داروهای essential و vital را خریداری کرد. با این حال، این اقدام تنها تعداد محدودی از داروها را شامل می‌شد و بسیاری از اقلام دارویی را در بر نمی‌گرفت.

🔹بسته شدن حریم هوایی کشور در دوران جنگ، کاهش واردات دارو و افت ذخایر دارویی را به دنبال داشت. افزون بر این، قطعی اینترنت، ارتباط میان شرکت‌های واردکننده و تأمین‌کنندگان را با چالش مواجه کرد.

🔹تحویل دارو در مرز توسط برخی تأمین‌کنندگان، مشکلات مضاعفی از جمله نوسان دما، افزایش احتمال ریکال شدن داروها و رشد هزینه‌های حمل‌ونقل را به همراه داشت که در نهایت موجب افزایش قیمت تمام‌شده دارو شد. همچنین، تخصیص نیافتن بودجه کافی به سازمان‌های بیمه‌گر نیز به روند افزایش قیمت دارو دامن زد.

🔹در صورتی که تخصیص ارز بر مبنای روز ترخیص و با نرخ ثابت انجام شود یا امکان خرید مدت‌دار ارز مجدداً فراهم شود تا نرخ ارز در یک بازه زمانی مشخص تثبیت شود، بخشی از فشار مالی صنعت کاهش خواهد یافت. همچنین، حمایت بیشتر سازمان غذا و دارو از صنعت داروسازی، از طریق تخصیص ارز مناسب‌تر و ارائه تسهیلات بهتر، می‌تواند به بهبود شرایط این حوزه کمک کند.



#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website