🌟 خانم دکتر نوبرانی، هیئت علمی دانشکده داروسازی زنجان در پنل آموزشی:

📍طی دهه‌های گذشته آموزش داروسازی، از آموزش در سطح داروخانه و صنعت به سمت خدمات بالینی حرکت کرده‌ است. فارغ‌التحصیل‌های امروزه مجهز به دانش بالینی خوبی هستند. اواخر سال ۸۰ بود که این تغییرات رخ داد و درس دارو درمان وارد کوریکولوم شد.

📍یعنی کوریکولوم و سیستم آموزشی ما به این موضوع فکر کرده‌است، اما شاید به علت قوانین بالادستی و نوع آموزش نتوانسته توانمندی کامل ایجاد کند. ولی خب این موضوع غیر قابل حل شدن نیست.

📍بزرگ‌ترین شکافی که بین داروسازان الان و یک دهه‌ی پیش وجود دارد، امکانات و توانمندی‌های دیجیتال و ابزارهای هوش مصنوعی‌ست. دنیای امروز آنان‌را مجهز به ابزارهایی (تحول دیجیتالی و فناوری‌ها) کرده‌است که می‌توانند در حل مسئله بکار بگیرند.

📍شاید ۲۰ سال پیش فکر می‌کردیم که فناوری یک ابزار کمک آموزشی‌ و مهارت جانبی‌ست. ولی برای داروساز امروز ما دانستن فناوری و کار کردن با آن یک ضرورت و الزام محسوب می‌شود.

📍شکاف و تفاوت دیگری که وجود دارد، پیرو آیین‌نامه‌ تاسیس داروخانه‌ها در این چند سال، نسل جدید سریع‌تر وارد داروخانه‌های سطح و مرکز شهر می‌شوند.
در حالی که نسل پیشین شرایط و فرصت کار در نواحی دورتر از مرکز و با محدودیت‌های خاص را تجربه می‌کردند.

📍در کشورهای پیشرفته‌تر داروسازی و فعالیت‌های حرفه‌ای قابل اعتماد برای داروساز تعریف شده‌است. شرایط کشور ما به نحوی هست که داروسازی را تربیت می‌کنیم که بطور همزمان هم داروخانه را مدیریت می‌کند، هم وارد صنعت می‌شود و هم وارد بالین می‌شود و در واقع multi tasks می‌باشد.

📍ما در کنار اینکه اینکه فقط روی دانش تمرکز کردیم، فیلدی هم برای تمرین و تجربه نداریم مخصوصا در صنعت! که فضای مناسبی برای آموزش نداریم.


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website