🟣 دکتر میکائلی، عضو شورای عالی بیمه در پنل «اصلاحات ارزی در زنجیره تامین دارو» IPSS26:

🔻 اگرچه رسانه‌ها سازمان غذا و دارو را محور ماجرا نشان می‌دهند، اما جریان اصلی سیاست‌گذاری صرفاً در این سازمان نیست. داده‌ها(مربوط به داروها) عمدتاً در سازمان غذا و دارو قرار دارد، اما در کنار آن سازمان برنامه و بودجه، بانک مرکزی و سیاست‌های کلان وجود دارد.

🔻برنامه شورای‌ عالی بیمه این است که قبل از تدوین بودجه سال آینده، یعنی قبل از تدوین لایحه دولت و ارسال آن به مجلس، ملزم است منابع و پیش‌بینی‌های مرتبط با سال آینده را در اختیار دولت و سازمان برنامه و بودجه قرار دهد.

🔻در زمینه نقدینگی تنها بخشی از آن به دلیل تاخیر در پرداخت از سازمان‌های بیمه‌گر می‌باشد و بخش عمده آن به دلیل ناکارآمدی زنجیره تامین است که باید گردش مالی و گردش کالا در این حوزه اصلاح شود.
حداکثر یک‌سوم منابع، از محل منابع دولتی تأمین می‌شود.

🔻واقعیت این است که آن مواردی که به‌عنوان تأخیرهای چندصدروزه از طرف مجموعه‌های مختلف اعلام می‌شود، بیشتر به ناکارآمدی همان مجموعه‌هایی برمی‌گردد که به اطلاعات آن‌ها استناد می‌شود. وقتی اعلام می‌کنند مدت وصول مطالبات چهارصد روز است یا حتی بیشتر؛ این اعداد هیچ تناسبی با واقعیت ندارند. اگر مدت وصول مطالبات مجموعه‌ای ۴۰۰ روز طول می‌کشد، به ناکارآمدی آن مجموعه در دریافت مطالباتش برمی‌گردد و به عدم‌ پرداخت از مجموعه دیگر مرتبط نیست.

🔻در زمینه پرداخت از جیب اگر تغییر و اصلاح در روند فعلی مرتبط با تغییر نرخ ارز ایجاد نشود، اولین آسیبی که رخ می‌دهد متوجه مردم خواهد بود. دولت‌ها معمولاً تا حدی می‌توانند این فشار را جبران کنند، اما بیشتر از حد مشخصی امکان تأمین منابع برای دولت هم وجود ندارد.

🔻در کشور ما، هر سال شاهد افزایش پرداخت از جیب هستیم؛ مبلغ مطلق پرداخت از جیب و درصد آن هر دو افزایش می‌یابند. بر اساس آخرین حساب‌های ملی سلامت که منتشر شده، در حال حاضر حوزه دارو بالاترین هزینه را در پرداخت از جیب دارد. تا ۲ سال قبل، دندانپزشکی رتبه اول را داشت، اما اکنون دارو بیشترین هزینه پرداخت از جیب را تشکیل می‌دهد. در مجموع، بیش از پنجاه درصد هزینه‌های سبد سلامت بر عهده مردم است. بنابراین یا باید منابع جدیدی تأمین شود، یا اینکه به سمت حذف هزینه‌های غیرضروری برویم؛ چیزی که متأسفانه در بسیاری از موارد رخ نمی‌دهد.

🔻مردم هزینه کالاها و خدماتی را در حوزه سلامت پرداخت می‌کنند که واقعاً ضروری نیست. ما بیش از حد آنتی‌بیوتیک و دارو مصرف می‌کنیم و توجیه این است که بیمه هزینه آن را پرداخت می‌کند. در حالی که اصلاً ضرورتی برای این مصرف وجود ندارد. همین موضوع در مورد بسیاری از داروهای تجویزی در حوزه سرپایی هم وجود دارد که عملاً غیرضروری هستند. به هر حال این‌ها نیاز به مداخله و کنترل بیشتر دارد و نیازمند یک عزم جدی است. از نظر فنی و تکنیکی هم قابل انجام است، اما معمولاً بحث‌های کلان است که اجازه اجرای این اقدامات را به سازمان‌های بیمه‌گر نمی‌دهد.

✍🏻گزارش به قلم خانم دیانا توفیقی، رابط صنفی دانشکده داروسازی همدان


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website