✍️صحبت‌های جناب آقای دکتر نجم‌‌الدین در پنل از آموزش تا بالین:

💠 ما در کوریکولوم‌مان به شدت فقر تمرین و مهارت‌ورزی را داریم. برای ایجاد مهارت، روش تدریس در کلاس‌های تئوری باید case base باشد.(تغییراتی در روش تدریس نیاز داریم)

💠 همچنین فیلد کافی برای مهارت آموزی و مهارت ورزی نداریم.. بهتر است دانشجو را بسپریم به داروساز بالینی یا یک داروساز عمومی که صلاحیت و شایستگی دارد و می‌تواند به دانشجو مهارت بیاموزد.
یعنی علاوه‌ بر هیئت علمی، از داروسازان عمومی شاغل در فیلد نیز بهینه استفاده کنیم.

💠 اگر واقع‌بینانه بنگریم داروخانه‌های آموزشی دولتی محل ارائه‌ی داروهای کمیاب شده‌اند و معمولا هم پر ازدحام می‌باشند و به لحاظ آموزشی لطمه می‌بینند.

💠 یکی از ایرادات موجود، نبود قانون‌ها و استانداردهایی برای خدمات داروسازی‌ست.
اگر داروساز خدمت ارائه دهد در حالی که درآمدی از آن کسب نمی‌کند ورشکست می‌شود. بیماری اقتصادی موجود در داروخانه‌های شهری باعث شده تا دانشجویان و کارآموزان را راه ندهند.

💠 اینکه داروساز و پزشک و پرستار در دوره‌ی کارورزی ارتباط بیشتری باهم داشته باشند فرصت فهمیدن حرف هم و تخصص همدیگر را در اختیارشان قرار می‌دهد. و team work نیز جا می‌افتد. لازمه این امر، اصلاح آموزش در فیلد می‌باشد.

💠 ما باید مشاوره و خدمات واقعی در داروخانه‌های سرپایی ایجاد کنیم تا هم منبع درآمدی برای داروخانه باشد و هم دانشجویان در داروخانه‌های مذکور بطور موثرتری کار بیاموزند.

💠 در داروخانه‌های بیمارستانی که داروساز تلفیق دارویی انجام می‌دهد، هم برای بیمارستان و هم برای داروساز کسب درآمد خواهد بود. و همچنین بستری مناسب برای کارآموزی و کارورزی نیز ایجاد خواهد شد.


💠 باید بپذیریم که محل یادگیری علم در دانشگاه و بر عهده‌ی هیئت علمی‌هاست، محل مهارت‌آموزی و تمرین نیز در فیلد و بر عهده‌ی preseptor می‌باشد.


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website