🟣 صحبت‌‌های دکتر پیام دین‌دوست، در پنل «چالش‌های زنجیره تامین دارو پس از اسنپ‌بک»:

🔻اسنپ بک موضوع جدیدی نیست، سال‌هاسا اثرات تحریم‌ها را داریم و شاید بتوان گفت اسنپ‌بک مجددا ضمن اینکه باعث تشدید محدودیت‌ها و مشکلات می‌شود، شاید در مرحله جدید طرف مقابل ما هم مکانیسم‌های جدیدی برای فشار بیشتر و ایجاد مشکلات بیشتر یاد گرفته باشد و سعی کند مشکلات بیشتری ایجاد کند‌.

🔻من می‌خواهم مروری داشته باشم بر این موضوع که تحریم‌ها چه مشکلی در صنعت دارو تاکنون برایمان ایجاد کرده و پیش‌بینی می‌شود این موضوع تشدید هم بشود.
۱. دسترسی کمتر به مواد اولیه وارداتی
به هر حال ما هرچقدر هم تولید داخل بکنیم و توانمند باشیم، با توجه به توسعه علم و تولید دستگاه‌های جدید از این تکنولوژی‌های جدیدی کمتر برخوردار خواهیم شد، به خصوص در زمینه تجهیزات وارداتی. از معضلات ما دسترسی به تجهیزات آزمایشگاهی و آنالیز پیشرفته است که در کیفیت دارو بسیار تاثیرگذار است.
۲. افزایش هزینه تولید
در این زنجیره مواردی مثل حواله پول،حمل هوایی،حمل‌های بیمه، وجود واسطه‌های متعدد و هزینه های تبدیل و ... همه در این زنجیره باعث افزایش هزینه تولید ما می‌شوند و گاهی به این برمی‌خوریم که دیگران تولید داخل را متهم به گران‌تر از داروی وارداتی بودن می‌کنند که یکی از دلایل آن هزینه‌های بالایی است که داریم. برای مثال ما تا چندماه قبل خریدهای داخلی را برای مواد اولیه با دلار ۱۲۰ هزار تومان انجام می‌دادیم، الان که با شما صحبت می‌کنم تامین‌کننده‌ها با دلار ۱۵۰ تومن به ما عرضه می‌کنند و این باعث افزایش هزینه‌های تولید می‌شود.
۳. کاهش تنوع و کیفیت دارو
به هرحال ما از فناوری‌های جدید عقب می‌افتیم و در واقع مشکلاتی را در تامین آنها داریم. گاهی به دلیل عدم همکاری تامین‌کنندگان با ما، مجبوریم سورس‌های منابع اولیه خودمون را عوض کنیم که ضررات زیادی به QA و کیفیت دارو وارد می‌کند.
۴. کاهش رقابت
ما در خیلی از محصولاتمان تک سورسی یا دو سورسی هستیم و رقابت با شرکت‌های خارجی را کمتر داریم و حتی شرکت‌های کوچک که توانایی رقابت یا تامین مالی را ندارند موقعیت رشد نخواهند داشت و شرکت‌های بزرگ همان‌هایی هستند که ده، بیست سال گذشته رشد پیدا کردند و الان فرصت کمتری برای شرکت‌های کوچک ایجاد می‌شود. آنهایی هم که خودشان را نگه داشتند فقط با کمک یارانه‌های ارزی هست.
۵.ایجاد اختلال در زنجیره تامین
در حال‌حاضر ما منابع داخلی خودمان را به بعضی شرکت‌های تولیدکننده داخلی اختصاص دادیم اما در تامین ماده اولیه آن‌ها به دلیل عدم دریافت ارز تخصیف یافته و تامین ریالی مشکل دارند.

🔻بدنه دولت و مدیریت کشور باید به این درک برسد که ما در جنگ اقتصادی هستیم، جنگ دیگر به روش‌های گذشته انجام نمی‌شود، جنگ امروزه به روش اقتصادی و با تحریم‌ها و تعرفه‌ها انجام می‌شود.
اگر ما این نگاه را داشته باشیم، در بدنه مدیریت آرایش جنگی می‌گیریم و برای تصمیم‌گیری، مدیریت متمرکز و هماهنگی بین ارکان مختلف کشور و تصمیم‌گیری‌های به موقع تلاش می‌کنیم. در زمان جنگ نمی‌توانید صبر کنید و ماه‌ها یا سال‌ها بعد تصمیم بگیرید.

🔻بسیاری از مشکلاتی که می‌بینیم و دوستان اسم بردند، ناشی از ناهماهنگی بین ارگان‌های مختلف است، حتی در حوزه اقتصاد ما می‌بینیم بانک مرکزی با گمرک همراه نیست. ماه‌هاست بحث ترخیص بدون انتقال ارز مطرح است، فقط باید منتظر باشیم اتفاقی نظیر آتش‌سوزی یا موشک خوردن به گمرک رخ بدهد و تمام سرمایه‌های کشور از بین برود تا بالاخره تصمیم‌گیری برای حل این مساله صورت بگیرد!

🔻۲۰ سال است که کشور از نظر اقتصادی دارای مشکلات است و مردم را آزار داده. اشتباه است اگر تحریم‌ها را فرصت بنامیم.
بله موقعیت‌هایی پیش آمد که بتوانیم در حوزه‌هایی دانش خودمون را استفاده کنیم و توسعه بدهیم و تولید داخل کنیم خیلی هم به این موضوع مفتخریم. اما آیا در دراز مدت موقعیت به وجود آمده لزوما به نفع مردم است؟ خیر

🔻شاید انحصار تولید خیلی هم به نفع من تولیدکننده باشد که با هر قیمتی که تولید می‌کنم بتوانم بفروشم، رشد کنم و سود کنم و سودم را تقسیم کنم. ولی آیا این برای مردم هم سودمند است؟ پس بهتر است از کلمه فرصت استفاده نکنیم.

🔻نظم در پرداخت‌ها هم مستلزم بودجه‌ریزی بر مبنای واقعیت و بازتعریف جایگاه بیمه عمومی و خصوصی است. چرا بیمه عمومی در جاهایی هزینه‌هایی می‌دهد که نباید بدهد؟ چرا اسیر بخشی از سیاست‌های پوپولیستی شده؟

🔻مگر ما تجربه دلار ۴۲۰۰ تومانی نداشتیم؟
سال‌ها گفتیم ارز باید تدریجی سالانه همراه با تورم قیمتش افزایش پیدا بکند اما عده‌ای به دلیل منافع خودشان مخالفت کردند.



#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website