در دل شب، غمی سنگین نشسته 
منوچهر، صدای زندگی، رفته 
با نغمه‌هایش، دل‌ها را می‌برد 
اما امروز، سکوتی غم‌انگیز نشسته

چشمانش پر از قصه‌های ناگفته 
هر واژه‌اش دنیایی از عشق و امید 
حالا در سایه‌ها، خاموش و بی‌صدا 
یادش در دل ما، همیشه زنده است

صدای گرمش، آوای آشنا 
در دل هر ایرانی، جاودانه ماند 
اکنون که رفته، دل‌ها غمگین است 
اما یادش با ما، تا همیشه خواهد ماند

دوبلور بزرگ، ای استاد عزیز 
با هنر خود، زندگی را رنگین کردی 
سکوتی بر دل ما نشسته اما 
یاد تو در دل‌ها، همیشه جاری خواهد بود.