بعضیها آنقدر درگیر این هستند که مبادا حرف یا رفتارشان بد تعبیر شود، که دیگر خودِ طبیعیشان را زندگی نمیکنند. هر جمله را چند بار در ذهنشان میچرخانند، هر پیام را با وسواس تنظیم میکنند و بعد از هر گفتگو به این فکر میافتند که «نکند منظورم را بد فهمیده باشد». این حساسیت اگر زیاد شود، رابطه را از یک فضای زنده به یک میدان مین روانی تبدیل میکند. رابطهی سالم جایی است که در آن بتوانی گاهی ناقص، نادقیق و انسانی باشی و هنوز هم سوءنیت به تو نسبت داده نشود.🩵🫧
همه چی گرونه. همه جارو هوش مصنوعی گرفته. هوا گرمه. همه دارن شبیه همدیگه میشن و برده ترندها شدن. وقتی یکی حرف میزنه کاملا متوجه میشی کدوم ریل اینستا رو دیده، همه با همدیگه دعوا دارن و این زیادی خسته کننده شده.🫴🏽
جالبه که از یه جایی به بعد دوست داشتن دیگه توی جملههای بزرگ خلاصه نمیشه. میشه فرستادن یه عکس رندوم از آسمون، تعریف کردن یه فکت بیربط، یادآوری اینکه امشب شام خوردی یا نه، یا گفتنِ «رسیدی؟» بدون اینکه واقعاً لازم باشه بپرسی. انگار علاقه، هرچی بیشتر میگذره، آرومتر میشه ولی ریشهدارتر.✨🤍