برای حل این چالش پیچیده مهندسی، قطعه آئروسپایک به نوک موشک اضافه می‌شود. این میله در سرعت‌های مافوق صوت و داخل جو متراکم، یک موج شوک کمانی در جبهه جلویی خود ایجاد کرده و پیشانی پهن موشک را درون یک مخروط مجازی از جریان هوا قرار می‌دهد. این فن‌آوری باعث کاهش چشمگیر مقاومت هوا (طبق برخی داده‌های فنی تا حدود پنجاه درصد) و در نتیجه افزایش برد موشک تا چند صد کیلومتر می‌شود. علاوه بر این، تغییر شکل جریان هوا در سرعت‌های فوق‌العاده بالا، ناحیه‌ای مجزا از جریان ایجاد کرده و پدیده پسا را به‌شدت کنترل می‌کند، هرچند که خود این قطعه را تحت تنش‌های شدید حرارتی و فشاری قرار می‌دهد و نیازمند استفاده از آلیاژها و کامپوزیت‌های بسیار مقاوم است.
در همین راستا، بررسی حامل‌های گلایدر ابرصوت که با سرعتی بیش از پنج ماخ پرواز می‌کنند نیز نیازمند درک دقیق رفتار دینامیکی آن‌هاست. این سامانه با چهار مانور اصلی شامل مانورهای جانبی، طولی، چرخشی و مارپیچی شناخته می‌شوند. مانور جانبی با ایجاد نوسانات افقی، امکان تغییر جهت بدون کاهش سرعت رو به جلو را فراهم می‌سازد تا سامانه از رهگیری فرار کند. مانور طولی با نوسانات عمودی و تغییرات دینامیکی ارتفاع، سیستم‌های ردیابی را به چالش می‌کشد. مانور چرخشی با تغییرات سریع جانبی، قابلیت‌های گریز را افزایش می‌دهد و مانور مارپیچی نیز با حرکت پیوسته حول محور مرکزی، ضمن حفظ مسیر کلی به سمت هدف، ارتفاع و جهت را به‌طور هم‌زمان تغییر می‌دهد.
Post #1282
46
Militarysky فرانسه در حضور امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور این کشور، نسخه جدیدی از موشک قاره‌پیمای پرتاب‌شونده از زیردریایی، به نام M51 را با موفقیت آزمایش کرد. در تصاویر منتشرشده از این پرتاب، قطعه‌ای میله‌مانند در نوک موشک دیده می‌شود که هنگام خروج موشک از زیر آب کاملاً جمع…