۱۱ ژانویه ۲۰۰۷ (۲۱ دی ۱۳۸۵)، ارتش چین یک موشک بالستیک میان‌برد اصلاح‌شده مجهز به کلاهک جنبشی (SC-19) را از پایگاه فضایی «شیچانگ» به فضا پرتاب کرد. این موشک توانست ماهواره هواشناسی غیرفعال خود این کشور به نام FY-1C (فنگ‌یو-۱سی) را که در ارتفاع حدود ۸۶۵ کیلومتری زمین قرار داشت، با برخورد مستقیم و دقیق (Kinetic Kill) منهدم کند.
​این آزمایش به دلیل ماهیت مخرب و خطرات پیرامون آن با واکنش‌های تند جهانی مواجه شد. این برخورد شدید باعث خرد شدن ماهواره به هزاران قطعه ترکش کوچک و بزرگ شد. ماهواره FY-1C یکی از پرجمیعت‌ترین مناطق از نظر زباله‌های فضایی را ایجاد کرد و بیش از ۳۰۰۰ قطعه زباله قابل ردیابی از آن در فضا پخش شد.
از آنجا که این آزمایش در ارتفاع نسبتاً بالایی انجام شد، مقاومت جوی در آنجا بسیار کم است؛ به همین دلیل، پیش‌بینی شد که بخش بزرگی از این ترکش‌ها برای دهه‌ها یا حتی قرن‌ها در مدار زمین باقی بمانند و خطر برخورد مداوم با سایر ماهواره‌ها و ایستگاه‌های فضایی را ایجاد کنند.
ایالات متحده، ژاپن، استرالیا و بسیاری از کشورهای غربی به شدت به این اقدام اعتراض کردند، زیرا چین پیش از آن هیچ‌گونه اطلاعیه رسمی نداده بود.