در حمله به زیرساخت اغلب از موشک‌های کروز و بمب‌های گلایدشونده استفاده می‌شود چون این تسلیحات با پرواز در ارتفاع پایین (برای موشک‌های کروز) یا رهاسازی از فاصله دور و پنهان‌کارانه (برای بمب‌های گلایدشونده)، از دید رادارهای عمده پدافندی دور می‌مانند، دقت اصابت بسیار بالایی به نقاط حیاتی دارند و هزینه به‌کارگیری آن‌ها نسبت به جنگنده‌های سرنشین‌دار به‌صرفه‌تر است.
در چنین شرایطی، استفاده از توپخانه پدافندی بهترین کار است، زیرا سامانه‌های موشکیِ گران‌قیمتِ راهبردی اغلب برای درگیری با اهدافِ کوچک، پرتعداد و کم‌ارتفاع دچار چالش می‌شوند؛ در حالی که توپخانه‌های ضد هوایی راداری و اتوماتیک با ایجاد یک «حجم آتش متراکم و پرترکش» در آسمان (حصار آتش)، می‌توانند ارزان‌ترین، سریع‌ترین و مرگبارترین مانع در برابر این تسلیحات مهاجم باشند.
Post #1109
81
- 👍 3