برخلاف موشک‌های قدیمی‌تر ضدزره بالگردی روسیه مثل 9M120 Ataka، موشک LMUR صرفاً برای شلیک مستقیم به تانک در فاصله نزدیک طراحی نشده است. برد بیشتر آن اجازه می‌دهد بالگرد از فاصله قابل‌توجهی خارج از محدوده بسیاری از سامانه‌های کوتاه‌برد به اهداف حمله کند.
موشک می‌تواند پس از شلیک با سامانه‌های اپتیکی/جستجوگر خود هدف را درگیر کند و ارتباط داده‌ای با بالگرد نیز در فرایند هدایت آن نقش دارد. به همین دلیل به خانواده موشک‌های «شلیک کن و سپس امکان اصلاح/کنترل در مسیر» نزدیک‌تر است.
سرجنگی حدود ۲۵ کیلوگرمی آن برای درگیری با طیف وسیعی از اهداف زمینی مناسب است؛ بنابراین کاربردش فقط به تانک محدود نمی‌شود و می‌تواند علیه خودروها، مواضع، ساختمان‌ها و اهداف مستحکم‌تر نیز استفاده شود.