‍ ‍ ‍ روابطی که آدم‌ها نمی‌توانند به هم عشق دهند..

یعنی یک نفر در رابطه به‌طور کامل در خدمت خودش است، مرزی به‌نام دیگری برای او وجود ندارد.

رابطه امتداد اوست، مجزا نیست. یعنی این فرد تصورش این است که تماماً دوست‌داشتنی و خوب است.

این افراد از موضوعات چالشی و اضطراب‌آور در خود و دیگری اجتناب می‌کنند. تعارضات حل‌وفصل نمی‌شود چرا که صحبت از دموکراسی در رابطه عدم صمیمیت را ایجاد می‌کند.

ایده‌آل او فقط تحسینش می‌کند. پیام فرد نارسیسیستیک این است که من می‌خواهم برای تو همه چیز باشم.

این پارتنرهای مکمل اغلب از ناامنی زیادی رنج می‌برند و با احساس حقارت دست‌ و پنجه نرم می‌کنند.

اغلب یکی منفعلانه و محتاط عمل می‌کند. حمایت، مراقبت و نیز تسلط یافتن فردی نارسیسیستیک را بر خود قبول می‌کند. در چشم دیگران ظاهرا قربانیِ رابطه است.

اغلب در رسانه‌ها یکی چنان معروف می‌شود که رذل و بدذات است و شریکی که در رنج است. اما اغلب به این شکل ساده نیست، طبق تحقیقات اغلب این زوج مکمل اغلب نیازها و کام‌بخشی‌های مشابهی دارند، اگرچه متضاد هستند.

آن‌ها در جستجوی خویشتن ایده‌آل‌اند. چیزی که در بزرگ‌منشیِ ظاهری پارتنرش می‌یابد.

افراد نارسیسیستیک به یکدیگر نقشی می‌دهند که اجازه ترک آن را ندارند. آن‌ها به هم خدمت می‌کنند، برای ایثارهایشان پاداش می‌گیرند، در رابطه بازی می‌کنند، دغل‌کاری می‌کنند اما آن‌چه نمی‌توانند به هم بدهند عشق است.

https://t.me/inside_the_psyche