🟩 «نقطه روشن»
🔺در روزگاری که روایتِ دشواری‌ها بلندتر از بسیاری از صداهای دیگر شنیده می‌شود، هنوز نقطه‌های روشنی وجود دارند که نمی‌توان از کنارشان بی‌تفاوت گذشت.
برای من، از مهم‌ترین این نقطه‌های روشن، جوانانی هستند که هر روز در دانشگاه‌های این سرزمین مشغول آموختن، اندیشیدن، ساختن و رؤیاپردازی‌اند؛ جوانانی که شاید نامشان در تیتر خبرها نباشد، اما آینده در سکوت کلاس‌ها، آزمایشگاه‌ها، کتابخانه‌ها و جمع‌های دانشجویی آنان در حال شکل گرفتن است.
🔻 امید، یک احساس ساده و خوش‌بینانه نیست. میتوان گفت امید، تصمیمی آگاهانه برای ادامه دادن است؛ انتخابی برای کاشتن، حتی زمانی که ثمره آن هنوز دیده نمی‌شود. امید، همان نیرویی است که دانشجویی را ساعت‌ها درگیر یک مسئله نگه می‌دارد، پژوهشگری را به تکرار آزمایش‌های ناموفق وادار می‌کند و گروهی را به ساختن چیزی فراتر از منافع کوتاه‌مدت شخصی فرا می‌خواند.
شاید به همین دلیل، هر بار که در میان دانشجویان و فعالان دانشگاهی حضور پیدا می‌کنم، بیش از هر چیز با یک حقیقت مواجه می‌شوم؛ اینکه زیر لایه‌های خستگی، ابهام و چالش‌های گوناگون، هنوز میل به ساختن زنده است. هنوز کسانی هستند که می‌خواهند مسئله‌ای را حل کنند، دانشی را گسترش دهند، راهی را هموارتر کنند و اثری هرچند کوچک بر جهان پیرامون خود بگذارند.
🔶 این میل به ساختن، همان نقطه روشن است.
روایت امید در کشورها را نه شعارها، بلکه انسان‌هایی می‌سازند که با وجود همه دشواری‌ها، دست از آموختن، اندیشیدن و تلاش برای بهتر ساختن آینده برنمی‌دارند.
🔷 و دانشگاه، آن مبدأ تحولی‌ست که این روایت در آن زنده است.
📝 امین مهدی زمانی
#نقطه_روشن #دانشگاه #دانشجو #امید
Post #327
116
- ❤ 7