یونگ بر این باور بود که بزرگ‌ترین بار روی دوشِ فرزندان،
زندگیِ نازیسته‌ و زخم‌های درمان‌نشده‌ی والدین است.
ما بدون آنکه بدانیم،
گاهی خشمِ کسانی را حمل می‌کنیم که قبل از ما زیسته‌اند.
ترس‌های آن‌ها را بازی می‌کنیم،
و ناخودآگاه با همان روشی زخمی می‌شویم که آن‌ها شده‌اند.
توقفِ این زنجیره‌ی تاریک،
وقتی شروع می‌شود که بایستی و بگویی:
«این رنج از من است، اما خطِ پایانش هم همین‌جاست.»

🆔 @innernote1