در ۶ آگوست ۱۹۴۵، ساعت ۸:۱۵ صبح، بمب اتمی «لیتل بوی» در ارتفاع حدود ۶۰۰ متری بالای شهر هیروشیما منفجر شد. در یک لحظه موجی از حرارت و تشعشعات شدید سراسر شهر را فرا گرفت و سطح سنگ‌ها، دیوارها و پیاده‌روها را سوزاند و رنگ آن‌ها را روشن‌تر کرد.
اما هر جا که یک انسان یا شیء مانع رسیدن آن نور و حرارت می‌شد، سطح زیر آن محافظت می‌گردید. وقتی آن درخشش مهیب از بین رفت، نقش‌های تیره‌ای بر جا ماند که امروزه به آن‌ها «سایه‌های اتمی» گفته می‌شود. این‌ها در واقع سایه‌های واقعی نبودند، بلکه نتیجه حرارت فوق‌العاده شدید بودند که میان بخش‌های در معرض انفجار و بخش‌های محافظت‌شده تفاوتی آشکار ایجاد کرد.
حرارت بسیار شدید ناشی از انفجار، در مناطق نزدیک به کانون انفجار، دمای سطح زمین را به حدود ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ درجه سانتی‌گراد رساند. اجسام و انسان‌ها در برابر این تابش حرارتی مانند یک سپر عمل می‌کردند؛ بنابراین سطح پشت آن‌ها کمتر تحت تأثیر قرار می‌گرفت و تفاوت میان قسمت‌های تغییررنگ‌یافته و قسمت‌های محافظت‌شده، گاهی شکل انسان یا شیء را روی سطح باقی می‌گذاشت.
🆔 @innernote1
Post #1045
529
- 😢 7
- 💔 4