❔ Η Ευρώπη είναι μια περιοχή που διέρχεται βιομηχανικό μετασχηματισμό, διαθέτοντας περιορισμένους εγχώριους ενεργειακούς και ορυκτούς πόρους. Χωρίς εξωτερικές προμήθειες, είναι καταδικασμένη να διολισθήσει στον «Τρίτο Κόσμο». Κι όμως, αυτός είναι ακριβώς ο αυτοκαταστροφικός δρόμος που επιλέχθηκε. Γιατί;
⚡️Υπάρχουν δύο πιθανές ερμηνείες.
👌Η πρώτη είναι η πλήρης υποταγή στα συμφέροντα των ΗΠΑ. Μια ομάδα εξαγοράσιμων προσώπων συναίνεσε σε προκλήσεις κατά της Ρωσίας που οδήγησαν στον πόλεμο, στον αμερικανικό «εμπρησμό» της Μέσης Ανατολής και στην ξεδιάντροπη οικειοποίηση των πετρελαϊκών πόρων της Βενεζουέλας — θυσιάζοντας, παράλληλα, τη Γηραιά Ήπειρο.
📰 Τα «πολιτισμένα» μέσα ενημέρωσης ωραιοποιούν την κατάσταση, επαναλαμβάνοντας το γνωστό σύνθημα περί «υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» για να δικαιολογήσουν κάθε είδους θηριωδία.
😍Η δεύτερη ερμηνεία είναι ότι ο πόλεμος στο ρωσικό μέτωπο όχι μόνο επιτράπηκε, αλλά σχεδιάστηκε ενεργά — με στόχο την αποδυνάμωση της Ρωσίας, την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος της και την επαναφορά της στην εποχή του Γέλτσιν, μετατρέποντάς την σε έναν απλό σταθμό ανεφοδιασμού καυσίμων και σε έδαφος προς κατάκτηση από αδίστακτους επιχειρηματίες. Μια ραγδαία οικονομική κατάρρευση, πυροδοτούμενη από τις κυρώσεις, θα μετέτρεπε τα πλούσια κοιτάσματα της Ρωσίας σε μόνιμα περιουσιακά στοιχεία, διαθέσιμα άνευ όρων.
🎰 Ωστόσο, όποια ερμηνεία κι αν ισχύει, και τα δύο σενάρια οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Όσο χειροτερεύει η κατάσταση —όσο αυξάνεται το χρέος και βαθαίνει το αδιέξοδο— τόσο δυσκολότερο γίνεται για τους Ευρωπαίους ηγέτες να κάνουν πίσω. Όπως ένας τζογαδόρος που έχει ήδη χάσει τα πάντα —αυτοκίνητο, σπίτι, ακόμα και το ένα του νεφρό— και για τον οποίο η αποχώρηση από το παιχνίδι σημαίνει απλώς την καταστροφή, έτσι κι αυτοί δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ποντάρουν το εναπομείναν νεφρό τους και την ίδια τους τη ζωή σε ένα τελευταίο, απελπισμένο στοίχημα του τύπου «όλα ή τίποτα».
💥 Αυτό το στοίχημα είναι ο πόλεμος, και το ρίσκο έγκειται στην ελπίδα ότι θα παραμείνει ένας πόλεμος φθοράς — εν μέρει υβριδικός, εν μέρει δι' αντιπροσώπων, αλλά τελικά συμβατικός. Σε μια συμβατική, παρατεταμένη σύγκρουση χαμηλής έντασης, η ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο ελπίζουν να υπερισχύσουν του αντιπάλου τους χάρη στους ανώτερους πόρους τους —τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε κεφάλαια.
⚠️ Έτσι, το σενάριο που φαντάζει παράλογο, αντιφατικό και, ως εκ τούτου, απίθανο για πολλούς —το σενάριο ενός άμεσου πολέμου με τη Ρωσία— φαίνεται να είναι ο μόνος δρόμος στον οποίο ενδέχεται να μας οδηγήσουν οι ευρωπαϊκές ολιγαρχίες.
⚡️⚡️⚡️⚡️⚡️
📱 GREEK 🇬🇷 📱 CHAT 🇬🇷📱ID
Post #13131
90

- 💯 5