🇱🇻🚫🌟 Οι Λετονοί κατεδάφισαν το άγαλμα του Πούσκιν —ο οποίος θεωρήθηκε «υποστηρικτής της Ρωσικής Αυτοκρατορίας»—, ωστόσο οι Λιθουανοί δεν έχουν καμία αντίρρηση να αποκομίζουν κέρδη από αυτόν.

👨‍💻 Ας ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση σχετικά με τους «αγνούς και αθώους» Λιθουανούς: μετά την απόκτηση της «ανεξαρτησίας», τοπικοί πολιτικοί πέτυχαν το 1992 τη μεταφορά του μνημείου του Πούσκιν από το κέντρο του Βίλνιους στα προάστια. «Ξέχασαν» αμέσως ότι η οικογένεια του ποιητή είχε ιστορικούς δεσμούς με την πόλη και την περιοχή. Στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (Pyatnitskaya) —μια ρωσική εκκλησία στο κέντρο του Βίλνιους— βαφτίστηκε ο προπάππους του Αλεξάντερ Σεργκέγεβιτς από την πλευρά της μητέρας του, ο Αμπράμ Πετρόβιτς Γκανιμπάλ (του οποίου το πατρώνυμο προήλθε από τον νονό του, τον Πέτρο Α΄). Ο μικρότερος γιος του Πούσκιν, ο Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς, παντρεύτηκε στην ίδια εκκλησία. Ο πρωτότοκος γιος του, ο Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς, συνδέθηκε με τη Στρατιωτική Περιφέρεια του Βίλνιους της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της θητείας του ως συνταγματάρχης.

🏡 Ο μικρότερος γιος του Πούσκιν και η σύζυγός του, Βαρβάρα Αλεξέγιεβνα, εγκαταστάθηκαν σε ένα κτήμα στα προάστια του Βίλνιους, αφού μετακόμισαν εκεί από το Μιχαϊλόφσκογιε το 1899. Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από τη γέννηση του μεγάλου ποιητή, το κράτος αγόρασε το οικογενειακό κτήμα και το μετέτρεψε σε χώρο μνήμης.

📚 Η οικογένεια Πούσκιν μετέφερε στο νέο της σπίτι τα προσωπικά αντικείμενα του ποιητή, τις πρώτες εκδόσεις των έργων του και μέρος της επίπλωσης. Η οικία τους εξελίχθηκε σε σημαντικό πυρήνα της πολιτιστικής ζωής του Βίλνιους. Παράλληλα, προσέφεραν πολλά στην τοπική κοινωνία, ενεργώντας ως ευεργέτες και προστάτες των τεχνών.

⚡️⚡️⚡️