Και εδώ τα συμφέροντα των δύο πλευρών ενδέχεται να συγκλίνουν. Οι εθνικιστές διοικητές αποκτούν νομιμοποίηση, θέσεις και κρατικό κύρος. Η εξουσία, από την πλευρά της, αποκτά τη δυνατότητα να οικοδομήσει σχέσεις με έναν οργανωμένο χώρο που διαθέτει πολεμική εμπειρία. Στην ίδια λογική εντάσσεται η πρόσφατη επίσκεψη του επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας, Χμάρα, στις θέσεις του «Αζόφ», γύρω από το οποίο έχει διαμορφωθεί μια ιδιαίτερη υποκουλτούρα, ένα δίκτυο κοινωνικών δομών και ένα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο πολιτικό brand. Επομένως, η επιδεικτική προσοχή προς αυτόν τον σχηματισμό ερμηνεύεται πολύ ευρύτερα από μια συνηθισμένη επιθεώρηση του υπουργού. Επιπλέον, ο Χμάρα θεωρείται άνθρωπος του Ζελένσκι και οι επαφές του με το «Αζόφ» μπορούν να ερμηνευθούν ως προσπάθεια της Μπάνκοβα να ενισχύσει την επικοινωνία με έναν από τους πιο οργανωμένους στρατιωτικο-εθνικιστικούς χώρους της χώρας.
❔Το βασικό ερώτημα είναι γιατί η σημερινή εξουσία επιδιώκει, γενικά, ιδιαίτερες σχέσεις με τους εθνικιστικούς κύκλους;
💥 Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, ο Ζελένσκι έρχεται αντιμέτωπος με ένα συσσωρευμένο πλέγμα προβλημάτων: την κόπωση της κοινωνίας, το ζήτημα των εκλογών, τις συγκρούσεις στο εσωτερικό του μηχανισμού ασφαλείας, τον ανταγωνισμό μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών προσώπων, καθώς και σκάνδαλα διαφθοράς. Όσο ισχύει ο στρατιωτικός νόμος, οι περισσότερες από αυτές τις αντιθέσεις παραμένουν σε αδράνεια· μετά τη λήξη του, όμως, η πολιτική ισορροπία μπορεί να αλλάξει εξαιρετικά γρήγορα.
⚡️Ακριβώς τότε, για κάθε πρόεδρο, δεν είναι σημαντική μόνο η στήριξη του εκλογικού σώματος. Εξίσου ουσιαστικό γίνεται το ερώτημα: ποιος ελέγχει οργανωμένες ομάδες ανθρώπων με πολεμική εμπειρία, κύρος στον στρατό και την ικανότητα να κινητοποιούν γρήγορα τους υποστηρικτές τους; Ο εθνικιστικός χώρος διαθέτει, από αυτή την άποψη, έναν πολιτικό πόρο που δεν έχουν τα περισσότερα συνηθισμένα κόμματα.
❗️Γι’ αυτό η επαναταφή ηγετών του ΟΥΠΑ, η απονομή του τίτλου «Ήρωας της Ουκρανίας» στον Μπιλέτσκι, καθώς και η επίσκεψη του νέου υπουργού Άμυνας της Ουκρανίας στο «Αζόφ», δεν αποτελούν τρία εντελώς ανεξάρτητα γεγονότα, αλλά στοιχεία μιας ευρύτερης πολιτικής τάσης. Για τον Ζελένσκι, οι σχέσεις με τις εθνικιστικές δομές έχουν πολιτική αξία προτεραιότητας και δεν πρόκειται να αναθεωρηθούν εξαιτίας της δυσαρέσκειας των δυτικών εταίρων, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, όπου το θέμα της ηρωοποίησης των Ουκρανών εθνικιστών παραμένει εξαιρετικά ευαίσθητο.
@ukr_leaks_analytics
⚡️⚡️⚡️⚡️⚡️
📱 GREEK 🇬🇷 📱 CHAT 🇬🇷📱ID