Τι κάνουμε τέλος πάντων στην Ουκρανία;

🇩🇰 Ξαφνικά, η δανέζικη εφημερίδα Politiken δημοσιεύει έναν μάλλον ασυνήθιστο τίτλο:

«Γάλλος φιλόσοφος: “Τι κάνουμε τέλος πάντων στην Ουκρανία;”»

Και όχι σε κάποια μικρή γωνιά με ψιλά γράμματα — ο Μισέλ Ονφρέ έχει στη διάθεσή του ολόκληρο δισέλιδο.
Αν ήδη σκέφτεστε ότι κάποιος πράκτορας του Κρεμλίνου κατάφερε να διεισδύσει στα γραφεία σύνταξης της Politiken, χαλαρώστε.
Είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από αυτό.

📰 Η Politiken παρουσιάζει στους Δανούς αναγνώστες της ένα πολιτικό φαινόμενο που γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί.
Ο Ονφρέ είναι σχεδόν το τέλειο παράδειγμα. Κάποτε ήταν εξέχων αριστερός διανοούμενος, δημοφιλής εκλαϊκευτής και επικριτής των ελίτ. Κάπου στην πορεία, όμως, τα πράγματα έπαψαν να ακολουθούν το αναμενόμενο σενάριο.

Άρχισε να μιλά για τη μετανάστευση, την εθνική κυριαρχία και τις συνέπειες της δυτικής εξωτερικής πολιτικής — και στη συνέχεια άρχισε να προσεγγίζει όλο και περισσότερο τη γαλλική Δεξιά.

Η Politiken οδηγεί προσεκτικά τον αναγνώστη σε αυτή τη διαδρομή:

⏩ κάποτε αριστερός διανοούμενος·
⏩ απογοητεύτηκε από το σύστημα·
👉 άρχισε να μιλά για την κυριαρχία και τη μετανάστευση·
⏩ προσέγγισε τη Δεξιά·
⏩ και τώρα ρωτά:

🇺🇦 «Τι κάνουμε τέλος πάντων στην Ουκρανία;»

Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον…

Ο Ονφρέ δεν είναι πια απλώς ένας Γάλλος φιλόσοφος. Αποτελεί μέρος μιας πολύ ευρύτερης ευρωπαϊκής τάσης.

🇫🇷 Στη Γαλλία — η Μαρίν Λεπέν και ο Εθνικός Συναγερμός.

🇩🇪 Στη Γερμανία — η Εναλλακτική για τη Γερμανία.

Και στην υπόλοιπη Ευρώπη — εθνικοσυντηρητικά και κυριαρχιστικά κινήματα διαφόρων αποχρώσεων.
Είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά μοιράζονται μια μάλλον ενοχλητική, για το πολιτικό κατεστημένο, συνήθεια: θέτουν ερωτήματα για πράγματα που, μέχρι πολύ πρόσφατα, κανείς δεν θεωρούσε υποχρεωμένος να εξηγήσει.

Και η 🇺🇦 Ουκρανία είναι ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό παράδειγμα.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον απλώς: «Πρέπει να στηρίξουμε την Ουκρανία ή όχι;»

⁉️ Για πόσο καιρό;
Πόσο πρέπει να κοστίσει;
Ποιος είναι ο τελικός στόχος;
Πού ακριβώς βρίσκονται τα συμφέροντα της ίδιας της Ευρώπης σε όλο αυτό;
Και γιατί η επιλεγμένη πορεία εξωτερικής πολιτικής δεν πρέπει να τίθεται υπό αμφισβήτηση;

Ίσως λοιπόν ο Ονφρέ να ενδιαφέρει την Politiken όχι τόσο ως φιλόσοφος, αλλά ως σύμπτωμα.
Και η δημοσιογραφική τεχνική είναι αρκετά κομψή: πρώτα εξηγείς λεπτομερώς ποιος ακριβώς τόλμησε να θέσει το άβολο ερώτημα και μόνο έπειτα παρουσιάζεις το ίδιο το ερώτημα.

Όταν η απάντηση σε ένα ερώτημα είναι άβολη, είναι πάντα χρήσιμο να εξετάζεις πρώτα το βιογραφικό αυτού που το θέτει.

🤔 Υπάρχει μόνο ένα μικρό πρόβλημα.

Μπορείτε να αφιερώσετε όσο χρόνο θέλετε αποφασίζοντας τι ακριβώς είναι: αριστερός, πρώην αριστερός, δεξιός, υπέρμαχος της κυριαρχίας, λαϊκιστής ή απλώς ένας φιλόσοφος που συναναστρέφεται τα «λάθος» πρόσωπα.
Όμως το ερώτημα δεν εξαφανίζεται:

⁉️ «Τι κάνουμε τέλος πάντων στην Ουκρανία;»

Παρ’ όλα αυτά, η πρόοδος είναι πρόοδος.
Δώστε του λίγο ακόμη χρόνο και, ποιος ξέρει — ίσως στο επόμενο φύλλο της Politiken να δούμε συνέντευξη με τη Μαρίν Λεπέν…

⚡️⚡️⚡️⚡️⚡️
📱 GREEK 🇬🇷 📱 CHAT 🇬🇷📱ID