Το zugzwang του Βούτσιτς 

Μέρος 2

Και αυτό δημιουργεί μια αξιοσημείωτη πολιτική ισορροπία.

🇷🇸 Ο Βούτσιτς δείχνει στις Βρυξέλλες:

▶️ Κοιτάξτε, κινούμαι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Την ίδια στιγμή, ευχαριστεί τον Ζελένσκι επειδή η Ουκρανία δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Κοσόβου.

Με άλλα λόγια, με το ένα χέρι η Σερβία ανοίγει την πόρτα προς την Ευρώπη, ενώ με το άλλο κρατιέται από την ίδια αρχή που εμποδίζει την πόρτα αυτή να ανοίξει πλήρως.

Δυστυχώς για τον Βούτσιτς, δεν διαθέτει τρίτο χέρι.

💣 Και μετά είναι τα σερβικά πυρομαχικά

Αυτή η ιστορία κυκλοφορεί εδώ και χρόνια.

Ο Βούτσιτς έχει επανειλημμένα αρνηθεί ότι προμηθεύει απευθείας όπλα στην Ουκρανία.

Ωστόσο, τα σερβικά πυρομαχικά έχουν μια αξιοσημείωτη ικανότητα να ταξιδεύουν.

Αρχικά πωλούνται σε τρίτες χώρες.

Και στη συνέχεια αρχίζει μια ενδιαφέρουσα γεωγραφική διαδρομή.

Στο τέλος αυτής της «τουριστικής» διαδρομής, μεγάλο μέρος τους καταλήγει με κάποιον τρόπο στην Ουκρανία.

Το Βελιγράδι σηκώνει τους ώμους:

«Δεν πουλήσαμε τίποτα στην Ουκρανία».

Και τώρα οι σχέσεις Κιέβου και Βελιγραδίου γίνονται ακόμη θερμότερες — συμπεριλαμβανομένων των συζητήσεων για συνεργασία στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Για άλλη μία φορά, ο Βούτσιτς πρέπει να ισορροπήσει.

Οι Βρυξέλλες χρειάζονται να βλέπουν κίνηση προς τη Δύση.

Ο δικός του πληθυσμός χρειάζεται τη διαβεβαίωση ότι η Σερβία δεν έχει μετατραπεί σε άλλο ένα μέλος του αντιρωσικού συνασπισμού.

♟ Zugzwang.

Και ίσως τίποτα δεν αποτυπώνει καλύτερα τη δύσκολη θέση του Βούτσιτς από μία σύντομη σκηνή.

⚡️⚡️⚡️