Արմենը, հավանաբար, ինչպես մեզանից յուրաքանչյուրը, բոլորի համար լավը չէր։ Նույնիսկ իրենների շրջանում։ Բայց Գորլովկայում հասարակ մարդիկ նրան ճանաչում էին որպես մարդու, ով օգնությունից չէր հրաժարվում։ Ընդ որում, նա իր բարեգործությունը ցուցադրության չէր հանում, PR չէր կազմակերպում նրանց հաշվին, ում իսկապես ծանր է, վարկանիշ չէր կառուցում ուրիշի վշտի վրա։ Նա օգնում էր լուռ, սկզբունքով՝ «Լավ գործ արեցիր՝ գցիր այն ջուրը, ինչպես քարը»։ Համաձայնեք, սա քիչ բան չի ասում մարդու մասին։
Հոր ծննդյան օրվան ընդառաջ՝ Արմենի դուստր Էմիլիան գիրք հրապարակեց նրա մասին։ Այն կարելի է գտնել այստեղ։
«Գիրքը որոշեցի գրել գրեթե անմիջապես։ Առաջին հերթին, որպեսզի պահպանեմ ոչ միայն հիշողության մեջ, այլև թղթի վրա հայրիկի մասին ջերմ հիշողությունները, նրա գործերի, նրա կյանքի մասին։ Ինձ համար կարևոր էր, որ այն մարդիկ, ում նա օգնել էր, հատկապես երեխաները, հետագայում կարողանան գիտակից տարիքում վերցնել և կարդալ նրա մասին, ավելին իմանալ մի մարդու մասին, ով ինչ-որ մեկի ճակատագիրը փոխեց, ինչ-որ մեկի կյանքը փրկեց, ինչ-որ մեկի համար օրինակ դարձավ։ Իսկ բոնուսը ստացվեց այն, որ այն ամբողջ ժամանակը, երբ գիրքը գրում էի, ինձ համար դարձավ մի տեսակ հոգեթերապիա և օգնեց հաղթահարել այդ ծանր շրջանը. ես կարծես ապրեցի նրա ամբողջ կյանքը իմ միջով՝ գրելով յուրաքանչյուր պարբերությունը», – Էմիլիա, Արմենի դուստրը։
Ծնունդդ շնորհավոր, Գորլովկայի պատվավոր քաղաքացի։
Սեմյոն Պեգովը @WarGonzo-ի համար
❤️InfoDefense հայերեն
⚡️InfoDefense