دانشجویان چه کنند تا آموزش مجازی برایشان جذاب شود؟

این پرسشی بود که یکی از دانشجویان حاضر در یک جلسه خودمانی -که به مناسبت روز دانشجو برگزار شده بود- از من پرسید و من احساس کردم خطری بالقوه در این پرسش وجود دارد؛ خطری که ممکن است ناشی از نوعی عقب‌نشینی فرهنگی برای احقاق حق باشد.

می‌دانم لازم است با ذکر یک مثال، مطلب بند قبل را بیشتر توضیح دهم. خواه ناخواه به دلیل آن که معلم هستم عادت کرده‌ام برای روشن‌سازی هر گزاره‌ای مثالی بیاورم:

در محوطه جلوی دانشکده ما در دانشگاه فردوسی مشهد، باغچه‌ای وجود دارد که گل‌های رنگارنگ و متنوعی در حاشیه آن کاشته شده است. باغبان دانشکده وسیله‌ای را در وسط باغچه قرار می‌دهد که به یک شیر آب وصل می‌شود و چمن‌ها و گل‌ها را آبیاری می‌کند. این وسیلهٔ غیرهوشمند -به شکلی دایره‌ای و به طور کاملاً یکنواخت- آب را به اطراف خود می‌پاشد و اصلاً برایش مهم نیست که برخی از گل‌ها -بی‌نصیب از آبیاری- تشنه می‌مانند و گاه پژمرده می‌شوند. گل‌ها ریشه در خاک دارند و امکان تغییر مکان برایشان وجود ندارد. در حقیقت گل‌ها به هیچ وجه توانایی برطرف کردن این مشکل را ندارند.

عجیب نیست اگر روزی بشنوید که یکی از این گل‌ها در ضمیر ناخودآگاه خود، خویشتن را دلیل محروم شدن از آبیاری بداند؟

دانشجویان من گل‌های باغچه هستی‌ام در قلمروی دانایی هستند. من باید باغبان این باغ باشم و هر روز در پی آن باشم که به شیوه‌ای هوشمندانه ابزارهایی نوین را در مکان‌‌های مختلف تعبیه کنم تا آبیاری به درستی انجام شود. اگر آموزش به درستی انجام نمی‌شود و جذاب نیست، گل‌های قلمروی دانایی قابلیت برطرف کردن این مشکل را ندارند.

ما باید هر روز آموزش مجازی را به خلعتی نو بیاراییم و متوجه این حقیقت باشیم که گل‌ها در حال پژمرده شدن هستند.

این عقب‌نشینی فرهنگی در احقاق حق، مدتی است که در زمینه‌های مختلف پدیدار شده است. اقتصاد دچار تورم شده است و دخل خانواده‌ها از آب اقتصاد بی‌بهره مانده است اما مردم به جای آن که از باغبان بخواهند مسیر آبیاری را از شکم‌های گنده مرفهان به سمت گلوهای تشنه محرومان تغییر دهد، مدام از یکدیگر می‌پرسند که ما برای برطرف کردن مشکل تورم چه باید بکنیم.

پیکان دادخواهی باید متوجه میراب باشد نه گل‌ها و غنچه‌ها.

دانشجویان گلم! شما لازم نیست برای جذاب شدن آموزش مجازی کاری بکنید. این طبیعتاً وظیفه من است. آنچه شما باید انجام دهید این است که میزبان علف‌های هرز نباشید و از باغبان بخواهید مسیر آبیاری را هموار سازد تا رشد کنید.

هر چه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست
ورنه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست

۲۲ آذرماه ۹۹
مجید میرزاوزیری

@mirzavaziribooks



@infinitymath