باز هم شب شد و تاریکی شب بر افکارمان سایه فکند..
چراغ ها خاموش شد و افکار پیاده نظام به مشعل‌هایشان نور دمیدند و رژه ی خود را میان کارزار قلب و عقل آغاز کردند…
همه جا ساکت است..
اما غوغای درون مگر میگذارد؟
آرزو دارم امشب..
نور ماه جلابخش تاریکی شبتان باشد..
آنقدر با نورش نوازش کند تا وجودمان را از افکار زنگ زده بزداید..
آنقدر که صیقلی شود و بازتاب نورش برای زندگی‌مان ، فانوسی شود..
به جای غم و اندوه ، نوید شروعی بهتر و فردای بهتر بدهند ..!
شبتون به زیبایی ماه
و افکارتون به روشنی نورش 🌙✨
𝒂𝒍𝒐𝒏𝒆𝒔𝒕 𝒎𝒐𝒐𝒏