دلتنگی‌های آدمی را باد ترانه‌ای می‌خواند،
رویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد
و هر دانه‌ی برفی به اشکی نریخته می‌ماند
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است،
از حرکات ناکرده،
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده.
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقتِ تو و من.
Post #10130
453
