ما باید تو سالِ 1990 زندگی می‌کردیم و باهم یه بندِ موسیقی چهار نفره داشتیم،شب ها گوشه‌ی لبِ‌مون سیگار می‌ذاشتیم و با گیتار الکتریک مون رویِ استیج گیتار می‌زدیم و می‌خوندیم،وقتی هم که آخرِشب می‌شد و تموم کوچه و خیابون های نیویورک خالی می‌شدن با هم گیتار هامون رو توی یک دست می‌گرفتیم،بلند بلند می‌خندیدیم و قدم می‌زدیم،در آخر کنارِ ساحل دراز می‌کشیدیم و با ذوق از کنسرتِ کوچولومون تعریف می‌کردیم🎸.