نوبت مجازات متجاوز
نه تردید و مذاکره ـ ۳

۹) درس‌های دو دهه "مذاکره و توافق، عهد‌شکنی غرب، جنگ تحمیلی و مقاومت پیروز" باید ما را رشد دهد و به‌روز کند.
تکرار گزاره‌های ابطال شده از سوی برخی عناصر سیاسی، عین تحجر و ارتجاع است، اگر نشانه نفوذ زدگی و نیابت از دشمن نباشد.
دیدیم که امضای کری و ترامپ، تضمین نیست؛ مذاکره و توافق سایه جنگ را دور نمی کند؛ تاجر انگاری دشمن شرور، او را از خیانت و جنایت باز نمی‌دارد؛ و اظهار ضعف، موجب نرمش متقابل او نمی شود.
دیدیم که اعتماد به دشمن، چگونه جنگ را به عمق کشورمان کشاند و رئیس جمهور آمریکا توافقی را که خود امضا کرده بود، کاغذ پاره خواند.
اعتراف تلخی است که سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس (معاون وزارت امور خارجه در دولت روحانی) ۲۴ شهریور ماه امسال عنوان کرد:
"آن قدر به ما گفتند ترامپ تاجر است که به آمریکا پیشنهاد همکاری ۵۰۰ میلیارد دلاری دادیم اما جنگ شد. در سه دور مذاکرات ژنو پیش از جنگ ۱۲ روزه، ایران پیشنهاد همکاری اقتصادی به شرکت‌ های آمریکایی ارائه کرد. اما در نهایت، حتی ارائه پیشنهاد همکاری ۵۰۰ میلیارد دلاری نیز مانع شکل‌گیری تنش و جنگ نشد".

۱۰) بی علت نبود که آقای پزشکیان اخیرا در چند دیدار تاکید کرد: "مذاکره زمانی معنا دارد که بر اساس احترام و تعهد متقابل و کنار گذاشتن فشار و تهدید باشد... گفتگو و مذاکره زمانی کاربرد دارد که در سایه زور نباشد... سه بار به ما حمله کردند و این نشان می‌دهد که دنبال گفت‌ و گو نیستند. با دشمنی که هر روز ترور، تحریم، فشار و تهدید می‌ کند و پیمان شکن است، مذاکره معنا ندارد و ملت ما نیز چنین رویکردی را نمی پذیرد."
باید به لوازم این اِدراک پر هزینه متعهد ماند. به تعبیر امیر مومنان (ع) باید سنگ را به همان جایی که از آنجا پرتاب شده برگرداند. این تنها راه تامین امنیت و منافع ملی است.

۱۱) آنها که به نام «بقاء» همچنان نسخه تسلیم می پیچند، همان هایی هستند که وعده سرمایه گذاری های ۲۵۰ میلیارد دلاری در برجام و ۲۵۰۰ میلیارد دلاری از طریق توافق با ترامپ و ۳۰۰ میلیارد دلاری از طریق تفاهم نامه را پیچیدند، اما حالا مدعی هستند که باید برای بقا مذاکره و التماس کرد!
از جماعت فرومایه توقعی نیست. اما از دولت و مجلس و نهادهایی مانند "شُعام" انتظار این است که در برابر دشمن متجاوز، دل یک دله کنند و تمام وسوسه های تردید افکن در مقابل مقاومت و شکستن قدرتمندانه محاصره را دور بریزند.
وسوسه مذاکره -که عبث بودن آن در جریان سفر به نیویورک آشکار شد- نباید موجب تردید و تعلل در زدن ضربات قدرتمندانه به پاشنه آشیل دشمن شود.
پیامبر اعظم (ص) در جریان یک رویداد قابل تامل که منجر به اعدام دشمن فریبکار و عهدشکن شد، فرمود: "لا يُلدَغُ المُؤمِنُ مِن جُحرٍ مَرَّتَينِ. مؤمن از يك سوراخ، دوبار گزيده نمى شود".
اگر کسانی از یک سوراخ، دو باره و چند باره گزیده شدند، باید یقین کنند که شیاطین، ایمان شان را موریانه‌وار خورده اند.

💢 یادداشت روز کیهان

@IMANImohamad51