✅«من» هرچقدر برای رهایی تلاش کند، باز هم در قلمرو همان چیزی گرفتار است که می‌خواهد از آن فرار کند.

✅ذهن می‌خواهد خودش را از میان بردارد، اما همین تلاش، حضورش را ادامه می‌دهد؛ درست مثل آتشی که بخواهد خودش را خاموش کند.

✅رهایی، جنگیدن با خود نیست؛ لحظه‌ای است که دیگر نیازی به جنگیدن وجود ندارد. نه تلاشی برای نابودی «من»، نه جست‌وجویی برای رسیدن به آزادی...

✅فقط سکوتی که در آن، جست‌وجوگر محو می‌شود و آنچه هست، بی‌نیاز از تعریف، باقی می‌ماند.

✅شاید آزادی، چیزی نیست که به دست بیاوری؛ بلکه چیزی است که وقتی «من» از میان می‌رود، دیگر مانعی برای دیدنش وجود ندارد...

✅No matter how hard the “I” tries to escape, it is still caught in the realm of that which it is trying to escape.

✅The mind tries to eliminate itself, but the very effort continues to exist, just like a fire that tries to extinguish itself.

✅Liberation is not a fight with oneself; it is a moment when there is no longer any need to fight. No effort to destroy the “I”, no search for freedom...

✅Just a silence in which the seeker disappears and what is remains, needing no definition.

✅Perhaps freedom is not something you achieve; it is something that, when the “I” disappears, there is no longer any obstacle to seeing...

@Ihaamiss