در روزهایی که سرزمین‌مان داغدار جان‌های از دست‌رفته است، واژه‌ها توان توصیف عمق این اندوه را ندارند.
این غم، غمی نیست که فراموش شود؛ زخمی نیست که به‌سادگی التیام یابد. هر نام، هر چهره و هر رویا، بخشی از آینده‌ای بود که ناتمام ماند.
در آستانه سالی نو ایستاده‌ایم؛ فصلی که همواره نوید تولد دوباره و امید بوده است. اما امسال، بهار برای ما تنها یادآور شکوفه‌ها نیست. بهار که فرا رسد بوی آشنایی به مشاممان خواهد رسید، بوی جوانانی که زمستان در خاک کاشتیم.
یادشان در جان این سرزمین ریشه دوانده و با هر نسیم بهاری، نامشان زمزمه خواهد شد.
این اندوه هرگز فراموش نخواهد شد؛ اما ما در کنار یکدیگر، با حفظ کرامت و آگاهی، مسیر خود را با صبوری ادامه خواهیم داد؛ به امید روزهایی روشن‌تر و آرامشی پایدار برای سرزمین‌مان ایران.
یادشان گرامیست و امیدمان پابرجاست.

انجمن علمی دانشجویی مهندسی صنایع دانشگاه الزهرا(س)
@ie_alz