به نام انسانیت و به حرمت جان‌های از دست‌رفته

آنچه در روزهای اخیر در ایران رخ داده است، تنها یک «حادثه» نیست؛ فاجعه‌ای انسانی است. کشته شدن شمار بالایی از مردم، از جمله دانشجویان و جوانانی که با امید، تلاش و آرزو زندگی می‌کردند، زخمی عمیق بر پیکر جامعه ما وارد کرده است.

ما، دانشجویان طراحی صنعتی دانشگاه سمنان، در برابر این حجم از جان‌های از دست‌رفته، تنها سوگوار نیستیم؛ ما خشمگین، معترض و مطالبه‌گر نیز هستیم. جان انسان‌ها قابل چشم‌پوشی و آماربرداری نیست. هر نامی که امروز به فهرست کشته‌شدگان افزوده می‌شود، آینده‌ای است که خاموش شده است.

دانشگاه همیشه محل اندیشه، زندگی و امید بوده است، نه جایی برای خاموش شدن صداها و از دست رفتن جان‌ها. ما نمی‌توانیم و نمی‌خواهیم نسبت به تکرار این خشونت‌ها بی‌تفاوت بمانیم. سکوت در برابر ریخته شدن خون هم‌نسلان‌مان، خیانت به انسانیت و به رسالت دانشگاه است.

در کنار خانواده‌های داغدار می‌ایستیم و با تمام وجود، اندوه و دردشان را احساس می‌کنیم. همزمان، خواستار پاسخگویی، شفافیت، مسئولیت‌پذیری و توقف هرگونه روندی هستیم که به تهدید جان شهروندان منجر می‌شود.

ما حق زندگی، امنیت و شنیده شدن را برای همه مردم ایران مطالبه می‌کنیم.
امیدواریم روزی فرا برسد که هیچ دانشجو و هیچ انسانی در این سرزمین، هزینه جان خود را برای بیان صدا و حضورش نپردازد.