پیام نوروزی میز علوم شناختی

🪻رستاخیز بهار به آدمی روح‌فزایی و جان‌پروری روزگاری را نوید می‌دهد که چو از آن "مددخواهی چراغ دل بیافروزی". این ایام که بویژه برای ما ایرانیان تداعی‌گر عید نوروز است، چون هر پدیده فرهنگی دیگری تجلی ‌هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی ما نیز به شمار می‌رود که شاید بتوان برجسته‌ترین وجه دلالتگری آن به معرفت فرهنگی‌مان را سفره هفت‌سین عید دانست، همنشینی آب و آیینه و حافظ و قرآن و دعای آغاز سال نو، آنچه که در آن شاهد تلفیقی از مفاهیم متکثر و در عین حال وحدت‌بخش زیست‌‌جهان ایرانی هستیم.

🌷به نظر می‌رسد همین سازوکار ابداعی در خلق معانی از دل مفاهیمِ دنیایی چندپاره است که برخی از اهالی فکر را برآن داشته تا ایرانی را دارای هویتی چهل‌تکه بدانند، کسی که ایستادنگاه او به جهان، او را برآن داشته تا دست به انتخاب‌ از میان گزینه‌هایی بزند که جهان‌های باستانی و اسلامی و مدرن به او ارائه داده‌اند و با تلفیق مفاهیم موجود در این زیست‌جهان‌ها جهانی رنگ به رنگ پدید آرد. گویی که در این تلفیق‌های مفهومی ست که انسان ایرانی «روان را با خرد» در هم می‌آمیزد و ترکیب «فرح‌بخشی» که از آن پدیدار می‌شود «نغز شعر و مغز جان اجزای» جهان پدیداری اوست.

🌱در این روزها که همگان به نو شدن روزگار چشم‌ باز کرده‌ايم و طبیعت با طنازی‌ به اشارت، اهل نظر را بشارت می‌دهد که «کدام دانه فرو رفت در زمین که نرست؟» سپاسگزار تک‌تک مخاطبان کانال میز علوم اجتماعی شناختی هستیم که یک‌سال همراه ما بودند و حضورشان دلگرمی طی مسیرمان. امیدواریم سال ۱۴۰۴ سالی نیکو و پربار در کنار شما عزیزان باشد و از روزگار می‌خواهیم
روزگارا!
گلشن نوروز را پربار کن
ماه را تکرار بر ایوان شام تار کن

🌸مدیریت میز علوم شناختی🌸