آزادی
شاید واژه‌ای سرخ باشد
که قرن‌هاست لابه‌لای صفحات تاریخ
و میان انگشتانی لرزان تکرار می‌شود
شاید پرنده‌ای باشد
که در این سرخی بال می‌گشاید
و پرواز می‌کند
چون بودنش
چیزی جز پرواز نیست.
مثل نفس کشیدن
مثل ضربان قلب
مثل امتناع از نیستی...
آزادی
شاید همان لحظه‌ای باشد
که آبی مطمئن و دروغین کنار می‌رود
و سرخی بی‌پناه
خودش را نشان می‌دهد!
جایی که مرز میان زیستن و مردن
خطی باریک می‌شود.
در جهانی که «بودن» را جرم می‌خوانند
پرواز، تنها شیوه‌ی بودن است…
#ایران
#انجمن_علمی_هنر_و_ادبیات_تطبیقی
@ialcsa
Post #347
459