وقتی بچه بودم، بابام همیشه می‌گفت:
«پسرم، عاقبت‌به‌خیر شی.»
می‌گفتم: «یعنی چی؟»
می‌گفت: «یعنی آخر و عاقبتت سربلند باشی.»
باز می‌پرسیدم: «یعنی چی بابا؟»
من شش سالم بود؛ منو چه به این حرف‌ها؟
می‌گفت: «یعنی بقیه ازت راضی باشن و پشت سرت دعای خیر کنن.»
حالا گاهی بعضی از پیام‌هاتون اون‌قدر قشنگه که آدم واقعاً نمی‌دونه چی باید بگه.
من توی این مسیر اپلای و بزرگ شدن، کم اشتباه نکردم. بارها اشتباه کردم، یاد گرفتم، دوباره شروع کردم و جلو رفتم.
اما اخیراً به یک باور رسیدم:
اگر بچه‌ها کارهایی رو که بهشون می‌گم با دقت انجام بدن، موفقیت حتمیه.
دو چیز خیلی مهمه: دقت و صبر.
و حالا، وقتی به مسیری که اومدم نگاه می‌کنم، به اون نسخه‌ای از خودم رسیدم که بابتش خوشحالم و عمیقاً دوستش دارم.
شاید عاقبت‌به‌خیری همین باشه؛
اینکه یه روز به جایی برسی که هم خودت از خودت راضی باشی، هم چند نفر دیگه به خاطر حضورت لبخند بزنن و پشت سرت دعای خیر کنن.
همین که بتونی لبخند بیاری روی لب چند نفر،
خودش خیلیه.
خدایا شکرت🙏🏻
Post #1512
530
- ❤ 5