یکی از دوستان عادت داره بعضی وقتا میاد می‌پرسه:
«چرا کوانتش کم شده با اینکه پایه‌اش مهندسی بوده؟»
ترم ۳ کارشناسیه یه خورده این سوالات ذهنشو درگیر میکنه😀 ما هم به هر حال با صبوری جواب میدیم اما یه بار بگم برای همه روشن شه.

ببینید، اجازه بدید با شرایط همین فرد (با اجازه خود شخص) توضیح بدم.

ایشون دو بار آزمون GRE دادن.
بار اول کوانت ۱۷۰ شدن، اما وربال اون‌قدر پایین بود که مجموع نمره حتی به ۳۰۰ هم نرسید.
بار دوم، با اینکه پایه مهندسی قوی داشت، نمره کوانتش افت کرد.

حالا ماجرا چیه؟
واقعیت اینه که ایشون شرایط مالی خیلی خوبی نداشت. هزینه‌های اپلای رو خواهر بزرگ‌ترش که معلمه تأمین می‌کرد. بهم گفت روی آزمون دوم بخش کوانت بودم یه لحظه یادم افتاد خواهرم دو شیفت درس میده تا من به یه جایی برسم و اشک ریختم. بهم گفت آقای فرد بعضیا با استعدادن، هم کار میکنن و هم میخونن و هم گردش میکنن و… آخرشم نمره خوب میگیرن اما من برای این نمرات دو سال و خورده ای شبانه روزمو گذاشتم.

اینا چیزاییه که تو کارنامه آزمون نوشته نمی‌شه، ولی مستقیم روی تمرکز آدم اثر می‌ذاره.

یعنی واقعا شرایط مالیشون به حدی سخت بود، هر بار که موعد پرداخت قسط قراردادشون با ما می‌رسید، اینقد دلهره داشتند برای تامین سر موعدش که گرفتن همون پول هم برای ما با فشار و استرس همراه بود. گاهی گرفتن پول از برخی ها برات هیچ لذتی نداره حتی اگه براشون کار مهمی انجام داده باشی.💔
برای خود ما هم مدیریت این شرایط همیشه آسون نیست؛ گیر می‌کنیم بین حرفه‌ای بودن و دلسوزی. با این حال، برای حفظ اصول کاری، ترجیح دادیم به‌جز بورسیه‌هایی که سالانه در نظر می‌گیریم، بقیه همکاری‌ها دقیقاً طبق قرارداد جلو بره.

همه اینا رو گفتم که به یه نکته مهم برسیم:
همه‌چیز به پیشینه تحصیلی یا مهندسی بودن و نبودن برنمی‌گرده.

بچه‌ها یه نکته رو خیلی صادقانه بگم.
این‌که از بیرون می‌پرسیم «مگه تافل فلان نمره سخته؟» یا «مگه GRE با این نمره کار خاصیه؟» معمولاً از ندیدن فضای واقعی امتحانه. آزمون فقط سوال و نمره نیست؛ فضای ذهنی، فشار روانی و شرایط روز امتحان بخش بزرگی از ماجراست.

سر جلسه ممکنه:
• خوابت کم بوده باشه
• ذهنت درگیر پول، اپلای، خانواده یا آینده باشه
• صدا، استرس زمان، یا یه شروع بد کل تمرکزتو به‌هم بزنه

حتی درگیری در یک رابطه عاطفی؛
یکی از بچه ها رو بهش زنگ زدم چی کار کردی آزمون رو؟ گفت بخدا از اول تا آخر آزمون فقط به عسل فکر میکردم (پارتنرش)
گفتم خدا بگم چی کارت نکنه، حالا میمردی بعد آزمون به عسل فکر کنی😅

این‌ها ضعف نیست؛ واقعیت انسان بودنه.
خیلی‌ها تو تمرین عالی‌ان ولی سر جلسه به‌خاطر فشار ذهنی افت می‌کنن، بعضی‌ها هم برعکس.

پس وقتی درباره نمره کسی قضاوت می‌کنیم یا ساده‌سازی می‌کنیم، حواسمون باشه داریم فقط «عدد» رو می‌بینیم، نه مسیری که پشت اون عدد بوده.
بهتره به‌جاش بگیم:

«شرایط هر کسی فرق می‌کنه، مهم اینه که جا نزده و دوباره تلاش کرده.»

امتحان‌ها فقط سنجش زبان یا منطق نیستن؛
سنجش تاب‌آوری، تمرکز و مدیریت فشارن.
این بخشیه که تو هیچ کتابی نمی‌نویسن.