درست مثل دقتی که استاد در بررسی ریسرچ پروپوزال‌ها به خرج می‌ده، انتظار می‌ره که فرایند ویزا هم بر اساس معیارهای علمی و شایستگی واقعی افراد پیش بره. اما متأسفانه، سیستم ویزا اغلب به فاکتورهای غیرمرتبط مثل نسبت فامیلی فرد با افراد شاغل در ارگان‌های نظامی یا میزان تمکن مالی متقاضی وابسته است.

در عمل، ویزا حکم همان سهمیه‌های کنکور ایران را پیدا کرده و به شکل ناعادلانه‌ای باعث می‌شه نخبگان و استعدادهای واقعی به مقاصدی که حقشونه، دسترسی پیدا نکنن.

اگر قرار است استعدادها شکوفا بشوند، فرایندها باید دقیقاً بر اساس شایستگی و توانمندی علمی افراد طراحی شوند، نه معیارهای فرعی و غیرعلمی.