او قهرمان زندگی من است...
حتی اگر هیچ مدالی بر گردنش نباشد، حتی اگر هیچ‌کس از قهرمانی‌اش با خبر نشود...
قهرمانی که هیچ‌وقت خسته نمی‌شود...
قهرمانی که می‌بازد تا من برنده شوم.
او قهرمان زندگی من است...
قهرمانی که بودنش روز و ماه و سال نمی‌شناسد...
قهرمانی که در سخت‌ترین روزهای زندگی کنارم می‌ماند و هرگز پشتم را خالی نمی‌کند... حتی اگر تمام دنیا رو به رویم باشند ایمان دارم که او کنارم می‌ماند....
او قهرمان زندگی من است...
قهرمانی که آرزوهایش شده آرزوهای من...
فکر و خیالش شده فکر و خیال من...
زندگی‌اش شده زندگی من...
قهرمانی که تمام اتفاق‌های خوب جهان را برای من می‌خواهد نه برای خودش...
او قهرمان زندگی من است...
قهرمانی که شکست‌هایم او را شکسته‌تر می‌کند و موفقیت‌هایم، خستگی زندگی را از تنش بیرون می‌آورد...
پدرم قهرمان زندگی من است، حتی اگر بهشت زیر پایش نباشد.
Post #426
50