📌به چه زبان بدنی در کارکنان یا مدیران، زبان بدن کنترلگری و قدرت ورزی افراطی گفته می شود؟
✍ دکتر فاطمه قیطرانی
زبان بدن قدرتطلبانه، مجموعهای از ژستها، حرکات و حالات چهره است که پیامهای ناخودآگاه «من برترم»، «من کنترل دارم» و «تو در جایگاه پایینتری هستی» را منتقل میکند.
این زبان بدن معمولاً ریشه در «نیاز به اثبات برتری» یا «ترس از نادیده گرفته شدن» دارد و نه قدرت واقعی. مدیری که قدرت اصیل دارد، نیازی به نشان دادن فیزیکی آن ندارد.
📌مهمترین نشانههای این زبان بدن عبارتند از:
💢دستها روی کمر (ژست ابرقدرت)،
💢نگاه بالا به پایین و چشمدوختن تحقیرآمیز به فرد مقابل
💢قطع کردن حرف دیگران
💢 لحن قضاوتی و نصیحتگونه
💢حرکات بریده و محکم دستها
زبان بدن بسته (دستهای ضربدری و پاهای محکم)
💢 پشت میز نشستن متمادی به عنوان مانع و حفظ فاصله
💢خم شدن به سمت جلو برای محدود کردن فضای تنفسی طرف مقابل
💢 بالا انداختن ابروها به نشانه ناباوری و عدم اطمینان به حرف طرف مقابل
💢 راه رفتن سریع و محکم برای نشان دادن "ارزشمندی زمان"
📌این رفتارها در ظاهر، اقتدار را تداعی میکنند اما در باطن، نشانههایی از اضطراب، ناامنی، و نیاز به جبران احساس بیکنترلی درونی هستند. مدیرانی که به این روش رفتار میکنند، معمولاً از «قضاوت شدن» یا «نادیده گرفته شدن» میترسند و با سلطهگری فیزیکی، سعی در پنهان کردن این ترس دارند.
📌نخستین گام برای اصلاح، خودآگاهی است. یک مدیر باید بتواند رفتارهای خود را در تعاملات روزمره مشاهده کند. برای این کار، میتوانید:
📌از همکاران معتمد بازخورد بگیرید یا جلسات خود را ضبط و بازبینی کنید.
📌نشانههایی مانند قطع کردن مکرر حرف دیگران، لحن امری، یا حرکات تند دست، معمولاً از چشم خود شما پنهان میمانند و نیاز به بازخورد بیرونی دارید.
📌برای اصلاح این الگوها:
به جای حرکات بریده و محکم، از حرکات باز و پذیرنده استفاده کنید؛
دستها را در سطح شکم یا سینه نگه دارید و کفدستها را رو به بالا قرار دهید.
📌به جای نگاه خیره، هر ۵ تا ۱۰ ثانیه به نقطهای دیگر نگاه کنید و هنگام گوش دادن، با تکانهای کوچک سر، شنیدن را تأیید کنید.
📌قانون « مکث» را تمرین کنید؛ بعد از اتمام حرف طرف مقابل، ۱۰ ثانیه صبر کنید و سپس پاسخ دهید.
📌کلمات قدرتطلبانه مانند «ببین...» یا «نکتهای که باید بدانی...» را با کلمات مشارکتی مانند «به نظر من...» یا «چطور است اگر...» جایگزین کنید.
📌📌در نهایت، قدرت واقعی در «گوش دادن فعال»، «لحن متعادل»، «حرکات باز و پذیرنده»، «حفظ آرامش در برابر مخالفت»، و «اعتماد به نفس کلامی و رفتاری» خلاصه میشود.
اگر مدیری نشانههای قدرتطلبی را در زبان بدن خود ببیند و اصلاح کند، اولین قدم را به سمت بلوغ مدیریتی برداشته است. مدیری که قدرت واقعی دارد، نیازی به نشان دادن فیزیکی آن ندارد؛ اقتدار او در سکوت، حضور و رفتار متعادلش دیده میشود.
راهیرا؛ سازمان معناگرا (کانال شخصی دکتر فاطمه قیطرانی)
#از_انتقال_تجربه_به_خلق_معنا
https://t.me/Hrbasedorg
Post #2791
139