هیجانات خود و تیم کاری را "میبلعید"، یا "هضم می کنید" !

✍دکتر فاطمه قیطرانی

چندی پیش واژه «هضم هیجان» را که استعاره‌ای از فرآیند "پردازش هیجانی"است به یکی از دوستانم که مدیر عامل تازه کار ولی متخصص خبره با سابقه‌ای هستند، گفتم!  احساسات فروخفته دلخوری و خشم از مدیر ارشد قبلیشان به گمانم قدرت تحلیل شفاف و تصمیم گیری بالغانه و مدیریتی کلان را در فضای مدیریتی و رهبری کسب و کار جدیدش، ازو می ربود!

📌هضم هیجان، توانایی فرد در  تبدیل تجربیاتِ خام و تنش‌زا به یادگیری و سازگاری و آرامش است و شامل ۴ مرحله  است که عبور ازشان، مرز بین فرد پویا و فرد فرسوده هیجانی و سردرگم است:

۱. پذیرش (بلعیدن): به رسمیت شناختن  هیجان، بدون انکار آن حتی هیجان منفی.

۲. واکاوی (خُرد کردن): تحلیلِ علتِ هیجان. وقتی درگیر یک بحران یا چالشیم،  باید درباره «چرایی» اش هم صحبت کنیم، در حالیکه فقط درباره خروجی آن احساس حرف میزنیم. 

۳. یکپارچه‌سازی (جذب): تبدیل تجربه هیجانی به «درس‌آموخته». از تلخیِ یک شکست، تلخی یک ارتباط، یا تجربه  دلخوری، برای ساختنِ بهتر ارتباط بعدی با در نظر داشته سهم خودمان در این تنش بهره ببریم.

۴. رهاسازی (دفع): بستن پرونده‌های هیجانی. انباشتِ خشم‌ و دلخوری‌های کوچک در  ارتباطات، در جلسات، بویژه در  بلند مدت، منجر به استعفای ناگهانی، بی‌تفاوتی, دلخوری و عصبانیت و قهر و  بی بهره ماندن از فرصتهای رشد می‌شود.

📌به زعم من، «هضم هیجان» یک شایستگی مدیریتی است!
💥سرکوب هیجان، حذفِ آن نیست، بلکه انبار کردنِ آن در ناخودآگاهِ فکری ماست  که دوباره سرباز میکند.

 ✴️یاد بگیریم به جای واکنش‌های تکانشی، احساس خود را بگدییم و هضم کنیم:ابهام از حرفهایت دارم، از رفتارت سرگردان شدم، از تصمیمت مضطرب شدم)، تا مغزمان آرام گرفته و تصمیمات بهتری بگیریم.

راهیرا؛ سازمان معناگرا (کانال شخصی دکتر فاطمه قیطرانی)
#انتقال_تجربه_خلق_معنا

https://t.me/Hrbasedorg