کمپین یک میلیون امضا و سنت پتیشننویسی/ مجید شیعهعلی
📡📡📡📡📡– بیست سال از تجربهای گذشت که نه پیش و نه پس از آن تکرار نشد. کارزاری که جمع شدن صفات متعددی چنین منحصر به فردش ساخته است. مواردی مانند شکلگیری یک جنبش فمینیستی رسمی، میانهروی سیاسی و مذهبی با تاکید بر قانونگرایی و عدم تعارض با مبانی مذهبی، تاکید بر کنش جمعی و مبارزهی مدنی با رویکرد از پایین به بالا، تلاش برای سازماندهی، شبکهسازی و آگاهسازی و در نهایت و از همه مهمتر استفاده از پتیشن سیاسی برای پیگیری یک جنبش اجتماعی منجر به بیمانندی آن گردیده است. اگر از سایر صفات برجستهی این کارزار بگذریم، این یگانه تجربهی چنین گستردهای در زمینهی طرح پتیشنهای حقوق شهروندی بوده است. به همین سبب تجربهی امضای پتیشن در فضای سیاسی و مدنی کشور ما نیازمند بررسی مجدد است تا از دستاوردها و شکستهای آن برای تجربیات بعدی استفاده شود. به همین منظور ضروری است ابتدا به سراغ شکلگیری این روش مبارزهی سیاسی برویم.
آنچه در سنت سیاسی جوامع غربی بهعنوان ابزار کنشگری بهعنوان امضای پتیشنهای سیاسی شکل گرفته است ریشه در یک تکامل تاریخی دارد. این روش را امروز میتوان با چند محور متمایز کرد. یکم، یک درخواست است. دوم، این درخواست نه بهطور فردی بلکه جمعی مطرح میشود. سوم، مخاطب این درخواست حکومت یا سایر نهادهای عمومی است. چهارم، طرح این درخواست به معنای ایجاد قدرت درون جامعه برای فشار در جهت اجرای آن است. شکلگیری این مدل کنشگری بیش از هرجای دیگر به انگلستان قرون میانه باز میگردد. هر چند در تمامی جوامع بهعناوین مختلف طرح دادخواست و عریضه از حکمرانان سابقه داشته است. اما پتیشن با صفات فوقالذکر پدیدهی مدرنی است که به مرور از دل سنتهای مدنی انگلستان رشد کرده است.
ادامه مطلب
ادامه مطلب در وبسایت خط صلح
#ماهنامه_خط_صلح #مجید_شیعه_علی
↘️
@hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑
Post #116312
861
