❌ باور اول:
هرچه متن کتاب بیشتر باشد، کتاب ارزشمندتر است.

✅ واقعیت:
کتاب کودک قرار نیست فقط با کلمات داستان بگوید. تصویرها هم بخشی از روایت هستند و به رشد مشاهده، تخیل و مهارت داستان‌خوانی کودک کمک می‌کنند. گاهی یک کتاب تصویری می‌تواند عمیق‌تر از یک کتاب پر از متن باشد.

❌ باور دوم:
کتاب خوب باید حتماً یک پیام اخلاقی مستقیم داشته باشد.

✅ واقعیت:
کودکان معمولاً از شخصیت‌ها و اتفاقات داستان بیشتر یاد می‌گیرند تا از نصیحت‌های مستقیم. داستان خوب، فرصت فکر کردن می‌دهد، نه اینکه فقط نتیجه‌گیری را به کودک تحمیل کند.

❌ باور سوم:
اگر کودک فقط یک کتاب را بارها بخواند، چیز جدیدی یاد نمی‌گیرد.

✅ واقعیت:
تکرار برای مغز کودک بسیار ارزشمند است. هر بار که داستان تکرار می‌شود، کودک جزئیات تازه‌ای کشف می‌کند، واژه‌های بیشتری یاد می‌گیرد و احساس امنیت و پیش‌بینی‌پذیری را تجربه می‌کند.

❌ باور چهارم:
اگر کودک موقع کتاب‌خواندن سؤال بپرسد، یعنی حواسش پرت شده است.

✅ واقعیت:
برعکس! سؤال پرسیدن یعنی کودک فعالانه در حال دنبال کردن داستان است. گفت‌وگو درباره کتاب یکی از مهم‌ترین بخش‌های کتاب‌خوانی مشترک است.