💙 این روزها بحث جالبی بین طرفداران انیمه شکل گرفته؛ بحثی دربارهی یک روند قابلتوجه در طراحی شخصیتها: شبیهتر شدن طراحیها به یکدیگر😤. خیلی از طرفداران نگراناند که سبکهای هنری مدرن، بهجای داشتن هویت و ویژگیهای منحصربهفرد، دارن به سمت یک ظاهر استاندارد و تکراری میرن.(برای تجاری سازی انیمه ها برای همه، مثلا فرض کنید جوجو بخاطری اینکه خیلی از افراد از سبک آرت استایلش خوششون نمیاد، بیاد استایلش رو عادی کنه توی انیمه😐)
🍆 این بحث اخیراً با سینمایی جدید مادوکا دوباره داغ شده. بعضی از طرفداران معتقدن طراحیهای جدید، در مقایسه با نسخهی اصلی سال ۲۰۱۱، اون جذابیت کمی عجیبوغریب و خاص شخصیتها رو از بین برده و به سمت ظاهری نرمتر و معمولیتر رفته.
🤨 کارشناسان صنعت انیمه، بخشی از این همگرایی در سبک طراحی رو به شرایط تولید مدرن نسبت میدن. استفادهی گسترده از روندهای تولید دیجیتال و برنامههای زمانی فوقالعاده فشردهی استودیوها باعث شده طراحیهای سادهتر و گردتر، برای تیمهای انیمیشن راحتتر باشن و حفظ یکدستی اونها در طول تولید هم سادهتر بشه.
😐 خلاصهی حرف اشون اینه، هنر اهمیت نداره، اینطوری ساده تر میشه تولیدش کرد و عامه پسندتر هستش، و پول بیشتر و زمان کمتر خرج میشه!
انیمه: Madoka Magica
#مقاله
💠@Hide_Dark_ness
