ولی همین پاپیون به نظرم کار ده تا آدم و دوست دیگه رو برات میکنه
باهاش راحتی و خودسانسوری نداری جلوش.به نظرم این دوستا یدونه باشن خیلی بهتره تا اینکه آدم ده تا دوست داشته باشه ولی با هرکی تفاهم‌های کمی داشته باشه.
نمیدونم این نظر منه صرفا.میتونه کاملا غلط باشه.
حالا درمورد ادامه صحبتت،ببین من کاملا چیزی که همین امروز اتفاق افتاده رو دارم برات تعریف میکنم.امشب بچه‌ها مثل خیلی شبای دیگه دور هم نشستن وسط اتاق خاطره تعریف میکنن،از بچگیاشون و افکار اون زمانشون حرف میزنن،خواهر برادراشونو به هم دیگه نشون میدن،برای هم لاک میزنن،غذا سفارش میدن،برنامه بیرون رفتن میچینن،فیلم میبینن ولی من؟اول سریالمو دیدم بعد درسمو خوندم و الان هم تو تیک‌تاکم میگردم و با شماها حرف میزنم.هر از گاهی هم یکی که تو اتاق باهاش خوبم میاد حالمو میپرسه که چطوری دردت کمتره بهتری و این چیزا.
حالا اینهمه حرف زدم و خستت کردم که چی؟که بگم من با اونا حال نمیکنم و اونا هم با من حال نمیکنن.نه من تو جمعاشون میرم نه اونا تو بیرونایی که میرم با من میان.حالا این یعنی من ادم بدیم؟نچ
خب پس یعنی اونا ادم بدین؟بازم نچ
ولی من برای اونا بدم و اونا برای من بدن.فقط ادمای اشتباه گیر هم افتادیم و من فکر میکنم هنوز خیلی فرصت داریم که آدمای درستمون رو پیدا کنیم.