آهن که نیست جان من، آخر دل است این
من می‌شناسم این دل مجنون خویش را
پندش مگوی که بی‌حاصل است این
جز بند نیست چاره‌ی دیوانه و حکیم
پندش دهد هنوز، عجب عاقل است این
گفتم طبیبِ این دلِ بیمار آمده‌ست
ای وای بر من و دلِ من، قاتل است این
منت چرا نهیم که بر خاک پای یار
جانی نثار کردم و ناقابل است این
اشک مرا بدید و بخندید مدعی
عیبش مکن که از دل ما غافل است این
پندم دهد که سایه درین غم صبور باش
در بحر غرقه‌ام من و بر ساحل است این
#هوشنگ_ابتهاج