۱۱ مهر ۱۴۰۵ | 2026/10/03
Day 83.

عذاب وجدان دارم.
حالا شاید اون‌قدرام عذاب وجدان نیست ولی خب...

هفته‌ی پیش چهارشنبه امتحان اکسل داشتم که خب چون با دانشگاه تداخل داشت و کلا کارام پیچ‌درپیچ شده بود، نتونستم صدمو بذارم و کامل یاد بگیرم. حس می‌کردم از ۱۰۰ شاید ۶۰ تا ۸۰ بشم (نمره از ۱۰۰ عه) و حتی ممکنه لازم باشه دوباره امتحان بدم.

روز امتحان از صبح استرس داشتم و به‌خاطر اینکه بخونم ساعت شیش بیدار شدم. حتی کارگاه نرفتم.
عصر رفتم واسه امتحان.

پنج تا سوال بود که یکیش واقعا طولانی بود.

سوال یک یه جدول با کلی تابع (if,sum و...) بود که سوال‌های بعدی هم به اون مربوط بودن. من اونو کامل انجام دادم چون همونا رو خوب بلد بودم و از شانس، صبح هم مرورشون کرده بودم.

ولی خیلی از تابع‌های دیگه رو بلد نبودم.
چون تمرین نکرده بودم. تو اکسل کلی تابع با کاربردهای مختلف هست و مطمئنم اگه از چیزایی می‌اومد که تمرین نکرده بودم، قبول نمی‌شدم.

نمی‌خوام خودمو گول بزنم.

سوال آخر رو هم نرسیدم انجام بدم.

استاد اومد، نگاه کرد، اسمم رو پرسید و ۱۰۰ داد بهم.
گفتم نرسیدم آخری رو انجام بدم. گفت اشکال نداره.

و اون روز تموم شد.

ولی یه حس مزخرف تا الان با من مونده.

حس می‌کنم اون نمره، نمره‌ی واقعی من نیست. انگار اصلا نمره‌ی من نیست...

نه اینکه فکر کنم استاد اشتباه کرده یا پارتی‌بازی شده. بالاخره چیزی که توی امتحان ازم خواسته شد رو انجام دادم و نمره‌م هم طبق همون داده شده. تازه من سر کلاس هم فعالم.

ولی هنوز این حس از بین نرفته...

شاید اگه اکسل رو از اول مرور کنم و واقعا حس کنم صددرصد بلدم، این حس هم از بین بره.

از یه طرفم اکسل تو هر رشته‌ای مهمه و توی دانشگاه و کار هم به دردم می‌خوره، پس دوباره خوندنش بدک نیست.
فقط زمان می‌خواد که تنها چیزیه که من ندارم :))

ما فقط مقدماتی‌ها رو خوندیم. تابع‌های مهم، محیطش و... یعنی در حدی که کارمون راه بیفته و نمونیم. اکسل پیشرفته کامل‌تره و کلی تابع و قابلیت دیگه داره.

ولی خدایی اکسل واقعاااا پیچیده‌ست.
شایدم به نظر من اینطوره.
به هر حال.

از همینجا به حسابداران عزیز که شب و روزشون با اکسل و حساب کتاب و این‌جور چیزاست، خسته نباشید می‌گم.
برای تک تکشون آرزوی موفقیت دارم🥲🫶🏻