یک روز پشت نیمکت کلاس در آخرین زنگ درسی دبیرستان نشستیم و نمی‌دانستیم آخرین زنگ است...
یک روز آخرین آزمون دوران دانش‌آموزی را در مدرسه دادیم و حواسمان نبود آخرین آزمون است...
حالا تیک تیک ساعت گذشت و ما در آخر این مسیر ایستاده‌ایم؛ با پاهایی شاید خسته اما دل‌هایی پر از امید و نگاهی به پنجره‌های فردا...
مسیر برای دانش‌آموز دوازدهم همینطوری سخت است و طولانی؛ و امسال خیلی سخت‌تر بود و طولانی‌تر! ولی «تو» مرد این میدان بودی و دست از تلاش نکشیدی و پیش آمدی تا اینجا... خداقوت عزیز دل؛ حالا دیگر نگران چیزی نباش. بدان دعای چند صد پدر و مادر و چند ده معلم و مشاور و مسئول مدرسه پشت سرت است که قدم آخر را محکم برداری و بروی در قله‌ای بایستی که شایسته‌اش هستی؛ و البته، این قله در مسیر منحصر به فردِ خودِ «تو» است.
دانش‌آموزان عزیز دورۀ ۳۷ دبیرستان علّامه حلّی تهران
آرزو می‌کنم برای تک‌تک‌تان فردا و پس‌فردا بهترین دقایق در پیش باشد.
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خوشنود باشی و ما رستگار
عکس: برگه‌ای که در ۹ اردیبهشت ۱۴۰۴ در جلسهٔ تبیین پایهٔ دوازدهم، به اولیای گرامی ارائه شد.
#دوازدهم_قبلی_یا_همون_سیزدهما ❤️
Post #671
1.6K
- ❤ 59
- 😭 8
- 🙏 2
- 🕊 1