این رسما یه بیانیهس در مورد شرایط سخت کاری عوامل پشتصحنه که بعد از مرگ یکی از کارکنان بر اثر خستگی درست شده.
ترجمه متن :
شاید این فقط یه صدای کوچیک باشه، ولی منم میخوام در کنار بقیه، یه صدا برای اعتراض باشم.
خبرای مربوط به فوتِ یکی از همکارای تیم تدارکات (Art Team) رو دیدم که بخاطر کارِ بیش از حد، از خستگی خوابش برده و متاسفانه فوت کرده. واقعاً دلم میخواد یه فکری به حال ساعت کاریِ عوامل پشتصحنه بشه.
ما که بازیگریم و جلوی دوربین فعالیت میکنیم، وقتی ۲ یا ۳ شیفتِ کاری (Queue) پشت سر هم داریم، رسماً از پا درمیایم و ناکاوت میشیم؛ دیگه چه برسه به تیمِ پشتصحنه...
خیلی از آدمهای نزدیک به ما دارن پشتصحنه کار میکنن، حتی پارتنرِ خودِ من هم که عضو تیم تدارکاته، اصلاً وقت برای استراحت نداره. اونا مجبورن زودتر از همهی تیم بیان سر صحنه و دیرتر از همه هم برن. تازه وقتی برمیگردن خونه هم باید وسایل رو جابهجا و مرتب کنن. تهِ تهش میانگین خوابشون به ۲ تا ۳ ساعت میرسه.
تازه باید بیدار بشن و وسایل رو برای آفیشِ بعدی آماده کنن. روزهایی هم که فیلمبرداری ندارن، درگیر جلسه و آمادهسازی هستن. عملاً ۷ روزِ هفته رو دارن کار میکنن.
این فقط مخصوص تیم تدارکات نیست، بقیهی عوامل پشتصحنه هم همین وضعیت رو دارن. استانداردِ ۱۶ ساعت کار در روز برای فیلمبرداری، خودش به تنهایی خیلی زیاده؛ حالا فکر کن گاهی ۴ یا ۵ شیفت پشت سر هم آفیش میشن و هر شیفت هم ۳ تا ۴ ساعت اضافه کاری پیدا میکنه. آخه کی وقت میکنن بخوابن؟ این وضعیت داره تبدیل به یه فاجعه میشه.