خاموشی استاد دکتر عبدالمجید ارفعی، چهره ماندگار ایرانشناسی و آخرین بازمانده مترجمان خط میخی ایلامی و اکدی، ضربهای سنگین بر پیکر جامعه علمی و تاریخی ایران است. او که نخستین مترجم استوانه کوروش بزرگ از زبان اصلی بابلی نو به فارسی بود، با نیم قرن کوشش خستگیناپذیر، رمز و راز گلنبشتههای باروی تخت جمشید را گشود و تصویری روشنتر از تاریخ هخامنشی پیش روی ما نهاد.
فقدان این استاد فرزانه، خاموشی یکی از بزرگترین پاسداران زبانهای اکدی و ایلامی است؛ دانشمندی که نامش با احیای متون کهن و تداوم دانش خوانش خط میخی در ایران پیوندی ابدی یافت. رفتن او برای جهان باستانشناسی ،زبانشناسی و تاریخ ضایعهای جبرانناپذیر است.
انجمن علمی دانشجویی تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران، این فقدان عظیم را به خانواده گرامی ایشان، جامعه علمی و همه دوستداران میراث کهن ایران زمین تسلیت میگوید.
«از خاموشی استاد، هزاران نغمه برمیخیزد؛ زیرا او خود، میراثی زنده از تاریخ را برای ما به یادگار گذاشت.»
روانشان شاد، یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.
Post #681
725
