آلیسون لوری، نویسنده رمان روابط خارجی، در سال 1968 در دانشکدۀ زبان انگلیسی دانشگاە کورنل به تدریس روایت‌نویسی و ادبیات پرداخت. خود او در این بارە می‌گوید: «چهار رمان منتشر کردم تا توانستم تدریس درسی در پایین‌ترین سطح را به‌عهدە بگیرم. آن وقت‌ها وضع زن‌ها این‌طور بود.»

خمیرمایۀ اغلب داستان‌های لوری طنز اجتماعی است. او از همان ابتدا روابط و مراودات فضای دانشگاهی را در قالب طنز به نقد می‌کشید، طنزی که، بیشتر از همه، دانشگاهیان و نویسندگان و هنرمندانی را هدف می‌گیرد که از رتبۀ اجتماعیِ بالایی برخوردارند و شخصیت‌های پیچیدە‌ای دارند. انزوا و اصالت خانوادگی و فرهیختگیِ شخصیت‌های داستانیِ او، عوض آن‌که به رستگاری‌شان منجر شود، معمولاً به فاجعه می‌انجامد.

او با محافظه‌کاری، و حتی بدبینی، به اعمال بشر می‌نگرد. حمایت جامعه فایدۀ چندانی برای بهبود وضع و حال شخصیت‌های داستانی‌اش ندارد و برای آن‌ها که مسیر زندگی را همچنان کورمال‌کورمال طی می‌کنند هر چیز درستی به خرابی می‌گرايد و بیشترِ چیزهایی که خراب‌اند، خراب‌تر می‌شوند.


روابط خارجی (برنده جایزه پولیتزر)

| نوشتهٔ آلیسون لوری | ترجمهٔ امیرحسین مهدی‌زاده | نشر همان | آذر ۱۳۹۶ | ۴۰۸ صفحه | پخش گسترش ۷۷۳۵۴۱۰۵ |

{ارسال رایگان کتاب به سراسر ایران}

برای اطلاع از نحوه خرید پیام بدهید یا ایمیل بزنید ‍

#نشرهمان #رمان #پیشنهاد_کتاب #پولیتزر

https://t.me/hamanpub/77