نوت: بر هر سرپرستی لازم است که میان کسانی که تحت سرپرستی او هستند عدالت را رعایت کند. پدر نیز سرپرست است و کسانی که تحت سرپرستی او هستند، خانواده‌اش از همسر و فرزندانش می‌باشند. از کامل بودن عدالت این است که میان فرزندان در بخشش و هدیه دادن تفاوت نگذارد. در این حدیث، نعمان بن بشیر انصاری رضی‌الله‌عنهما خبر می‌دهد که پدرش، بشیر، به او هدیه‌ای داده بود؛ یعنی چیزی را به او بخشیده بود. آن هدیه، یک غلام خدمتکار بود که مادر نعمان از پدرش برای فرزندش درخواست کرده بود، چنان‌که در روایت صحیحین آمده است. عَمْرَه دختر رَواحَه، مادر نعمان بن بشیر رضی‌الله‌عنهم، به همسرش بشیر گفت: «من به این هدیه راضی نمی‌شوم تا رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را بر آن گواه بگیری که این را به عنوان هدیه به پسرت داده‌ای.» هدف او از این کار، تثبیت و قطعی کردن این بخشش بود. پس بشیر رضی‌الله‌عنه نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم رفت و آنچه را انجام داده بود برای ایشان بیان کرد و گفت که همسرش از او خواسته است رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را گواه بگیرد. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم از او پرسید: «آیا به دیگر فرزندانت نیز مانند آنچه به فرزندت نعمان داده‌ای، چیزی بخشیده‌ای؟» گفت: «خیر.» پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: «پس از الله بترسید و میان فرزندانتان عدالت را رعایت کنید.» این دستور برای ایجاد محبت و الفت میان برادران و خواهران، از بین بردن عوامل کینه و دشمنی میان آنان، و کمک به آنان برای نیکی و رفتار شایسته با پدرشان بود. پس بشیر رضی‌الله‌عنه فرمان و نهی رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را پذیرفت و بازگشت و هدیه‌ای را که به فرزندش داده بود، پس گرفت تا میان فرزندانش عدالت را رعایت کرده باشد. در این حدیث، بر رعایت عدالت میان فرزندان در بخشش‌ها و هدایا تأکید شده است.