همیاری متقابل*، هماهنگی جمعی برای تأمین نیازهای یکدیگر است که معمولاً از هوشیاری‌ای سرچشمه می‌گیرد مبنی بر اینکه نظام‌های موجود قادر به برآورده ساختن این نیازها نیستند. در واقع، اغلب همین نظام‌ها بحران‌ها را به‌وجود آورده‌اند یا وضعیت را وخیم‌تر می‌کنند.
ما نمونه‌های همیاری متقابل را در همه‌ی جنبش‌های اجتماعی می‌بینیم؛ خواه جمع‌آوری کمک مالی برای کارگران اعتصابی باشد، خواه ایجاد سیستم اشتراک خودرو در جریان تحریم اتوبوس‌های مونتگومری**، قرار دادن آب آشامیدنی در کویر برای مهاجرانی که از مرز می‌گذرند، آموزش کمک‌های اولیه به یکدیگر به‌علت تأخیر آمبولانس در محله‌های فقیرنشین، جمع‌آوری پول برای تأمین هزینه‌ی سقط جنین افراد نیازمند، یا هماهنگی برای نامه‌نگاری به زندانیان. این‌ها همه پروژه‌های همیاری متقابل هستند.
این اقدامات مستقیماً نیازهای حیاتی مردم را تأمین می‌کنند و بر فهم مشترکی استوارند که شرایطی که مجبور به زیستن در آن هستیم، ناعادلانه است. همیاری متقابل پدیده تازه‌ای نیست: انسان‌ها در سراسر تاریخ برای بقا با هم همکاری کرده‌اند. اما سرمایه‌داری و استعمار ساختارهایی ایجاد کردند که شیوه‌های تاریخی ارتباط انسان‌ها با یکدیگر و اشتراک ضروریات بقا را تخریب کردند. با اجبار مردم به نظام کار مزدی و مالکیت خصوصی و با تمرکز روزافزون ثروت، شیوه‌های مراقبت ما از یکدیگر سست‌تر و شکننده‌تر شد.
امروز بسیاری از ما در اتمی‌شده‌ترین جوامعِ تاریخ بشری زندگی می‌کنیم، وضعیتی که هم امنیت زندگیمان را کاهش داده و هم توان سازمان‌یابی جمعی برای تغییر شرایط ناعادلانه در مقیاس کلان را تضعیف کرده است. ما برای بقا در رقابتی اجباری با یکدیگر قرار گرفته‌ایم و ناچاریم برای تأمین نیازهایمان به نظام‌های خصمانه متکی شویم؛ نظام‌هایی مانند: نظام سلامتِ طراحی‌شده حول سودآوری، و نه حفظ سلامت مردم، و نظام‌های تغذیه و حمل‌ونقلی که زمین را آلوده و انسان‌ها را مسموم می‌کنند.
افزون بر این، شمار فزاینده‌ای از افراد گزارش می‌دهند که در مواجهه با مشکلات هیچ محرم رازی ندارند. این یعنی بسیاری از ما تا زمانی که پلیس یا دادگاه دخالت نکند، کمکی برای حل مشکلاتی مانند سلامت روان، اعتیاد و یا خشونت خانوادگی دریافت نمی‌کنیم؛ مداخله‌ای که معمولاً به جای رفع آسیب، موجب وخامت آن می‌شود.
در این بسترِ انزوای اجتماعی و وابستگی اجباری به نظام‌های خصمانه، همیاری متقابل؛ که در آن داوطلبانه به هم یاری می‌رسانیم، منابع را به اشتراک می‌گذاریم، و زمان و امکانات را صرف مراقبت از آسیب‌پذیرترین افراد می‌کنیم؛ خود کنشی انقلابی، ریشه‌ای و اساسی است.
پانوشت:
*Mutual Aid
**Montgomery
منبع:
Spade, D. (2020). Mutual aid: Building solidarity during this crisis (and the next). Verso Books
#همیاری_متقابل
🆔 @halghe_gofteman
🆔 @lambda_circle
🆔 @quantasc
🆔 @anjoman_elmi_phys_sut